De Mayfair-familie is in Anne Rice's Mayfair Witches waarschijnlijk de meest disfunctionele familie die je ooit hebt gezien. Dit is nog wat problematischer aangezien het allemaal heksen zijn en ze dus serieuze magische krachten hebben. Deze recente AMC-serie is een bewerking van het boek 'The Witching Hour' uit 1990 van Anne Rice. De serie draait om Dr. Rowan Fielding (Alexandra Daddario, Why Women Kill), een neurochirurg die erachter komt dat ze uit een familie van machtige heksen komt. Ze komt er ook snel achter dat deze familie zo machtig is vanwege de haat-liefdeverhouding met een demon genaamd Lasher (Jack Huston, Boardwalk Empire). Ze staat op het punt deze demon te erven, maar heeft daar niet echt zin in. In dit hele proces wordt ze bijgestaan door Ciprien 'Sip' Grieve (Tongayi Chirisa, Crusoe), een agent van een geheime organisatie genaamd de Talamasca, belast met het veilig houden van magie. Gedurende het seizoen leren we steeds meer over het (niet) functioneren van de Mayfair-familie, ieders motieven (inclusief die van Lasher) en hoe problematisch de hele situatie precies is. Waarschuwing vooraf: het is nogal een zooitje en een beetje een nare bedoeling.
Laat ik maar gelijk zeggen dat ik de boeken zelf niet heb gelezen. Sommige mensen hebben aangegeven teleurgesteld te zijn in de serie omdat het een slechte aanpassing van de boeken zou zijn. Ik kan de serie echter alleen op zichzelf beoordelen, en mijn ervaring was aangenaam genoeg. Toegegeven, er zijn momenten dat het tempo wat laag ligt. Bovendien heb ik het gevoel dat de karakterontwikkeling van Rowan niet zo goed op het scherm wordt gebracht. Aan het einde van elke aflevering is er een insider van de showrunner waarin ze uitlegt wat Rowan in de aflevering denkt; zonder die inzichten had ik dat er niet uit gehaald. De veranderingen die Rowan doormaakt en emoties die ze voelt, lijken soms uit het niets te komen.
Griezeligheid en een constant gevoel dat er iets niet klopt
Afgezien van die twee punten, heb ik echt genoten van de serie. De griezeligheid en het constante gevoel dat er iets niet klopt, worden goed op het scherm gebracht. Ik wilde blijven kijken om te weten hoe het verhaal zich zou ontwikkelen en om te weten waarom dingen gebeurden. We krijgen alle informatie in kleine stukjes en dat werkte voor mij goed. Verder zijn de acteurs goed in wat ze doen. De problemen in de karakterontwikkeling van Rowan lijken niet te komen door het werk van Daddario, maar eerder door het script. De rest van de acteurs zijn ook goed, al ben ik niet altijd zeker van Huston als Lasher. Ten slotte is New Orleans, de locatie voor het grootste deel van de serie, een prachtige setting voor zoiets magisch.
Over het algemeen vind ik de serie dus behoorlijk goed. AMC heeft het risico genomen om de serie te vernieuwen voordat het einde van het seizoen was uitgezonden. Er is hier behoorlijk wat potentieel, dus ik hoop dat ze erin slagen om het in dat tweede seizoen naar buiten te brengen, nog meer dan dat tot nu toe is gelukt. Voor nu een 7,5 voor het eerste seizoen.
Over de auter, Nienke de Boode
Ooit begon ze met het kijken van NCIS, CSI en Bones, daarna is de liefde voor het kijken van series uitgegroeid tot wat het is vandaag, met tientallen series die gevolgd moeten worden. Nu kan je Nienke altijd midden in de nacht wakker maken voor een goede crime serie, maar ze is ook zeker niet de beroerste om eens wat nieuws uit te proberen. Komedie en fantasy doen het ook altijd goed bij haar. Sinds oktober 2014 schrijft ze ook voor MijnSerie om haar liefde voor series en schrijven te combineren.
Helemaal eens met je recensie. Ik begon twijfelend aan deze serie want ik wist niet of het wel iets voor mij zou zijn maar na het zien van de eerste aflevering kreeg ik trek naar meer. Ook ik heb de boeken niet gelezen en misschien dat ik daardoor de serie ook goed vind want ik zie veel slechte beoordelingen en reacties van mensen die de boeken wel gelezen hebben.