Beschrijving
Away is een Amerikaanse sciencefictionserie te zien bij Netflix. De serie ging in première op 4 september 2020.
In Away zien we astronaut Emma Green, die een internationale bemanning klaar moet stomen voor de eerste missie naar Mars. Green heeft voor aanvang van de missie zelf afscheid genomen van haar man en dochter, en ook de overige astronauten krijgen tijdens de reis steeds meer moeite met het gemis van hun families op aarde.
Away herbergt meer open deuren en clichés dan het commentaar van Pierre van Hooijdonk na Nederland – Malta. Er zit nagenoeg niks eigens in deze serie. Alles is bij elkaar gejat uit films als Apollo 13, The Martian en Gravity. Zo zijn er natuurlijk de shots van een luid applaudisserende NASA mission control center, nadat Emma & co een levensbedreigend probleem hebben weten te verhelpen. We zien astronauten die elkaar naar het leven staan, maar uiteindelijk toch tot de conclusie komen dat ze zullen moeten samenwerken om te overleven. Uiteraard zijn er ook de persoonlijke overpeinzingen en komen de verschillende karakters tot inzichten die ze op aarde nooit hadden verkregen. Het is zo weinig inspirerend allemaal. Zelfs Rusland en China worden – geheel in lijn met het narratief van de jaren ’80 – neergezet als landen waar maar moeilijk mee samen te werken valt. Mensen die bereid zijn om acht uur stuk te slaan op een serie, verdienen echt meer dan dit.
Tot slot moeten we het ook nog even hebben over hoe knullig het ‘zweven’ in de ruimtecapsule eruitziet. Kan het nóg duidelijker zijn dat de cast de helft van de tijd aan twee metalen kabeltjes hing? Als je het al niet zag aan de mechanische manier van bewegen, dan verraden de contouren van het ongemakkelijk zittende tuigje in de kruisregio het wel. Als je ziet hoe strak dat ding is aangesnoerd, is het een wonder dat de mannelijke cast niet de hele tijd vier octaven hoger praat. Wat het zweven betreft is Away wel consistent, want het oogt net zo nep als de rest van de set. Ik begrijp dat het teveel is gevraagd om een serie als deze op locatie te schieten, maar moet het echt zo overduidelijk zichtbaar zijn dat ze zich de hele tijd tussen uit bordkarton opgetrokken sets bewegen? Okay, bordkarton is wellicht wat overtrokken, maar ‘echt’ voelde het voor mij in ieder geval geen moment. Des te knapper dat ik deze melodramatische ellende helemaal tot het einde heb uitgezeten. De rit duurde voor mijn gevoel nog langer dan de reis van Emma naar Mars zelf. Doe het jezelf niet aan. Het leven is tekort voor series als deze.