Glee - Seizoen 4 (Eerste deel)
Er zijn veel tienerdrama's die zichzelf willen herontdekken nadat hun vaste cast van school af gaat. Sommige slagen en sommige falen roemloos. Glee weet daar net tussendoor te glippen door al haar castmembers in de serie te houden en toch nieuw bloed toe te voegen. De serie die altijd al een grote, en vooral wisselvallige, cast had, is zojuist nog groter geworden. Maar groter blijkt ook beter te zijn met een vierde seizoen dat nieuw leven blaast in een serie die steeds minder populair wordt. Het is alsof de schrijvers wakker schrokken en beseften dat de afgelopen seizoenen inconsistent, rommelig en impulsief waren. Nieuwe verhaallijnen springen alsnog te voorschijn zonder al te veel aankondiging maar dit jaar worden ze ook afgerond. Zonder gein, in seizoen 4 beloont Glee het wachten en stelt niet teleur.
Het seizoen start met Rachel Berry (Lea Michele) die naar New York verhuist. Er zijn al een miljoen verhalen over enthousiaste mensen die het proberen te maken in de grote stad en deze voegt niet bar veel toe, op Kate Hudson na. Bekende gastrol nummer 2389 heeft een beetje van dezelfde gevatheid en kattigheid die Sue Sylvester (Jane Lynch) en Santana Lopez (Naya Rivera) ook zo leuk maken. Hudson acteert met volle overgave en stijl terwijl ze nog wat indrukwekkende dansmoves laat zien. Opeens is Rachel niet meer de beste van haar klas, of überhaupt goed, en dat is verfrissend. De verfrissing gaat echter niet zo ver dat Rachel niet alsnog elke solo krijgt die Nyada te bieden heeft. Als Rachel later in het seizoen een huisgenoot krijgt uit Lima krijgt die ook een speciale voorkeur die alleen is voorbehouden voor Glee-leden.
Ver van de serie-in-de-serie-die-eigenlijk-een-spin-off-was-en-toen-weer-niet, worden er nieuwe leden toegevoegd aan de Glee club. Het zijn eigenlijk exacte kopieën van de recent afgestudeerde clubleden, maar op zich is dat te begrijpen. Wat werkt, dat werkt. Maak kennis met Marley Rose (Melissa Benoist), mooi, dun en een zachte, gemoedelijke stem. Benoist ziet er zo knap uit dat je je afvraagt of de serie nog wel over underdogs gaat. In zekere zin wel, maar Glee gaat vooral om knappe underdogs. Kijk naar Jake (Jacob Artist), mysterieus, sterke kaaklijn, grote ogen en een stem die niet vervelend is om aan te horen. Ryder Lynn (Blake Jenner) heeft Bieber-haar, sportief en kan ook een liedje zingen. Kitty Wilde (Becca Tobin) is Sue's nieuwe rechterhand, kattig en er vooral op uit om Quinn's (Dianna Agron) nalatenschap van Bitch van de School te eren. De enige echte unieke toevoegen komt in de vorm van Unique (Alex Newell) de jongen met een stem waar je U tegen zegt maar die zich meer een meisje voelt en daarom voor oproer zorgt in de school. Voor zo'n controversieel topic wordt er niet al te veel aandacht besteed aan Unique, hoewel de kijk in zijn leven wel interessant is. De nieuwe leden hebben echter ook allemaal hun bagage. Marley is bang om net zo breed te worden als haar moeder, Jake's gemixte achtergrond zorgt ervoor dat hij overal buitengesloten wordt en Ryder heeft zijn eigen problemen waar hij zich voor schaamt. Ja, de drie zijn de nieuwe driehoeksrelatie die fans bezig moet houden, maar de personages maken genoeg ontwikkeling mee in de eerste helft om op zichzelf te kunnen staan.
Betekent dit dat alle andere personages minder aandacht krijgen? Ja. Maar voor een belachelijk grote cast heeft iedereen wel een moment om trots op te zijn in de eerste elf afleveringen. In 'Thanksgiving' krijgt Kurt (Chris Colfer) raad van Sarah Jessica Parker, Blaine (Darren Criss) probeert zich een leven in Lima zonder Kurt voor te stellen, Santana moet leren haar roots los te laten, Sam (Chord Overstreet) ontwikkelt zich als redder van de Glee club en Brittany S. Pierce (Heather Morris) krijgt weer haar eigen Britney 2.0 aflevering die beter is dan de vorige. De uitschieters in de eerste helft zijn Finn (Cory Monteith) en Tina (Jenna Ushkowitz). Finn is radeloos wat hij na de middelbare moet doen, net als veel jongens van zijn leeftijd. Zijn rol dit seizoen wordt beduidend groter en belangrijker dan ooit te voren en het is interessant om zijn personage als meer te zien dan een liefje voor Rachel. Tina lijkt voor het eerst in de serie echt mee te tellen en heeft makkelijk de beste zinnen dit seizoen. Wie wist dat de stotterende nerd uit Seizoen 1 een gevatte, scherpe en vooral stoere meid kon worden?
Glee is nog steeds een serie over koppels en liedjes. Als je geen fan bent van onverwachte en onrealistische musical nummers, willekeurige jeugdliefdes die één week duren of slaapverwekkende popnummers die totaal niet in het verhaal passen dan is Glee nog steeds niet de serie voor jou. Maar het ontwikkelt zich wel als een karakter drama dat steeds meer aandacht besteedt aan haar personages en verhaallijnen. De verhalen gaan dieper dan ooit te voren en durven karakters meer bloot te stellen en variëren tussen opgewekte komedie en tranentrekkend drama. Persoonlijk ben ik altijd kritisch geweest tegenover de serie, maar Glee seizoen 4 is volwassener, zelfbewuster, groter en toch kleiner. Rachel zegt het beste in een telefoongesprek met Finn: "Glee draait om de liefde voor muziek. Het gaat om mensen als Puck en Artie, die niet alleen samen zingen, maar echt vrienden zijn. En Brittany en Mike die dansen voor de lol als er niemand bij is. Het gaat zelfs om de relaties. Ze komen en ze gaan maar ze zijn toch belangrijk." Dit is een mooi thema dat hoogstwaarschijnlijk aan de kant wordt geduwd voor de eerste beroemdheid die zich aanbiedt voor een gastrol of als een producer op eens een personage niet meer leuk vindt en hem of haar er uit laat schrijven. Maar tot dusver, voor de eerste helft van seizoen 4, is het absoluut waar.
Het seizoen start met Rachel Berry (Lea Michele) die naar New York verhuist. Er zijn al een miljoen verhalen over enthousiaste mensen die het proberen te maken in de grote stad en deze voegt niet bar veel toe, op Kate Hudson na. Bekende gastrol nummer 2389 heeft een beetje van dezelfde gevatheid en kattigheid die Sue Sylvester (Jane Lynch) en Santana Lopez (Naya Rivera) ook zo leuk maken. Hudson acteert met volle overgave en stijl terwijl ze nog wat indrukwekkende dansmoves laat zien. Opeens is Rachel niet meer de beste van haar klas, of überhaupt goed, en dat is verfrissend. De verfrissing gaat echter niet zo ver dat Rachel niet alsnog elke solo krijgt die Nyada te bieden heeft. Als Rachel later in het seizoen een huisgenoot krijgt uit Lima krijgt die ook een speciale voorkeur die alleen is voorbehouden voor Glee-leden.
Ver van de serie-in-de-serie-die-eigenlijk-een-spin-off-was-en-toen-weer-niet, worden er nieuwe leden toegevoegd aan de Glee club. Het zijn eigenlijk exacte kopieën van de recent afgestudeerde clubleden, maar op zich is dat te begrijpen. Wat werkt, dat werkt. Maak kennis met Marley Rose (Melissa Benoist), mooi, dun en een zachte, gemoedelijke stem. Benoist ziet er zo knap uit dat je je afvraagt of de serie nog wel over underdogs gaat. In zekere zin wel, maar Glee gaat vooral om knappe underdogs. Kijk naar Jake (Jacob Artist), mysterieus, sterke kaaklijn, grote ogen en een stem die niet vervelend is om aan te horen. Ryder Lynn (Blake Jenner) heeft Bieber-haar, sportief en kan ook een liedje zingen. Kitty Wilde (Becca Tobin) is Sue's nieuwe rechterhand, kattig en er vooral op uit om Quinn's (Dianna Agron) nalatenschap van Bitch van de School te eren. De enige echte unieke toevoegen komt in de vorm van Unique (Alex Newell) de jongen met een stem waar je U tegen zegt maar die zich meer een meisje voelt en daarom voor oproer zorgt in de school. Voor zo'n controversieel topic wordt er niet al te veel aandacht besteed aan Unique, hoewel de kijk in zijn leven wel interessant is. De nieuwe leden hebben echter ook allemaal hun bagage. Marley is bang om net zo breed te worden als haar moeder, Jake's gemixte achtergrond zorgt ervoor dat hij overal buitengesloten wordt en Ryder heeft zijn eigen problemen waar hij zich voor schaamt. Ja, de drie zijn de nieuwe driehoeksrelatie die fans bezig moet houden, maar de personages maken genoeg ontwikkeling mee in de eerste helft om op zichzelf te kunnen staan.
Betekent dit dat alle andere personages minder aandacht krijgen? Ja. Maar voor een belachelijk grote cast heeft iedereen wel een moment om trots op te zijn in de eerste elf afleveringen. In 'Thanksgiving' krijgt Kurt (Chris Colfer) raad van Sarah Jessica Parker, Blaine (Darren Criss) probeert zich een leven in Lima zonder Kurt voor te stellen, Santana moet leren haar roots los te laten, Sam (Chord Overstreet) ontwikkelt zich als redder van de Glee club en Brittany S. Pierce (Heather Morris) krijgt weer haar eigen Britney 2.0 aflevering die beter is dan de vorige. De uitschieters in de eerste helft zijn Finn (Cory Monteith) en Tina (Jenna Ushkowitz). Finn is radeloos wat hij na de middelbare moet doen, net als veel jongens van zijn leeftijd. Zijn rol dit seizoen wordt beduidend groter en belangrijker dan ooit te voren en het is interessant om zijn personage als meer te zien dan een liefje voor Rachel. Tina lijkt voor het eerst in de serie echt mee te tellen en heeft makkelijk de beste zinnen dit seizoen. Wie wist dat de stotterende nerd uit Seizoen 1 een gevatte, scherpe en vooral stoere meid kon worden?
Glee is nog steeds een serie over koppels en liedjes. Als je geen fan bent van onverwachte en onrealistische musical nummers, willekeurige jeugdliefdes die één week duren of slaapverwekkende popnummers die totaal niet in het verhaal passen dan is Glee nog steeds niet de serie voor jou. Maar het ontwikkelt zich wel als een karakter drama dat steeds meer aandacht besteedt aan haar personages en verhaallijnen. De verhalen gaan dieper dan ooit te voren en durven karakters meer bloot te stellen en variëren tussen opgewekte komedie en tranentrekkend drama. Persoonlijk ben ik altijd kritisch geweest tegenover de serie, maar Glee seizoen 4 is volwassener, zelfbewuster, groter en toch kleiner. Rachel zegt het beste in een telefoongesprek met Finn: "Glee draait om de liefde voor muziek. Het gaat om mensen als Puck en Artie, die niet alleen samen zingen, maar echt vrienden zijn. En Brittany en Mike die dansen voor de lol als er niemand bij is. Het gaat zelfs om de relaties. Ze komen en ze gaan maar ze zijn toch belangrijk." Dit is een mooi thema dat hoogstwaarschijnlijk aan de kant wordt geduwd voor de eerste beroemdheid die zich aanbiedt voor een gastrol of als een producer op eens een personage niet meer leuk vindt en hem of haar er uit laat schrijven. Maar tot dusver, voor de eerste helft van seizoen 4, is het absoluut waar.