Koppensnellers - Seizoen 1
Nederlandse series: you love them or you hate them. Deze serie zit er net tussenin. Geen topper maar ook geen flop. Aan de cast zal het niet liggen. De serie is een samenwerking met theatergezelschap Mugmetdegoudentand. Ook verantwoordelijk voor de serie Hertenkamp (1998). Waar Hertenkamp een aaneenschakeling was van meerdere scènes en daardoor meer geschikt is voor humor, heeft Koppensnellers langere verhaallijnen. Ik moet bekennen dat Hertenkamp mij destijds niet echt kon boeien.
Hoofdpersoon in deze achtdelige serie is de keiharde zakenvrouw Dana Woerdenbagh (Lineke Rijxman, Keyzer & de Boer advocaten) die na jaren in Amerika gewoond en gewerkt te hebben, als een olifant door de porseleinkast op de redactie bij kwaliteitskrant De Courant stormt.
Daarmee speelt de serie wel in op de actualiteit. Amerikaanse technologiebedrijven worden genoemd als bedreiging van de onafhankelijke journalistiek. Al jaren hebben kranten te maken met teruglopende oplages.
Een andere verhaallijn gaat over de zoon van Dana, Lucas (Tim Linde, Het verborgen eiland). Hij wil door zijn verleden, wat later in de serie duidelijk wordt, niet met haar te maken te hebben. Haar zwager Fons (Jack Wouterse, Dokter Tinus), Lucas' oom, is burgemeester van de gemeente Regtvoorde, en Lucas is zijn persvoorlichter. Ze zitten samen in het project van Lucas' islamitische buren om een moskee in de wijk te krijgen. Natuurlijk gevolgd door De Courant. En omdat Dana het niet zo nauw neemt met de waarheid en principes van hoor en wederhoor, raken al die verhalen en belangen hopeloos in elkaar verstrikt.
Koppensnellers is een komische dramaserie waarin gebeurtenissen en personages net iets larger-than-life zijn en die de kijker aan het denken wil zetten over actuele maatschappelijke thema’s als het islamdebat, digitalisering en de manier waarop media daarover berichten. Deze link naar de actualiteit spreekt me wel aan en de serie kent een paar leuke wendingen. Toch kon deze serie mij niet pakken.
Hoofdpersoon in deze achtdelige serie is de keiharde zakenvrouw Dana Woerdenbagh (Lineke Rijxman, Keyzer & de Boer advocaten) die na jaren in Amerika gewoond en gewerkt te hebben, als een olifant door de porseleinkast op de redactie bij kwaliteitskrant De Courant stormt.
Ze slijmt zichzelf naar de top en verkwanselt daarna het zuivere gedachtegoed om weer eens winst te maken. "Waarom zou je überhaupt dat politiek correcte kutblaadje willen leiden?" vraagt de hype-journalist Pierre Prinsen haar. "Masochisme?", grapt ze en biedt hem meteen een baan aan.Daarmee speelt de serie wel in op de actualiteit
Daarmee speelt de serie wel in op de actualiteit. Amerikaanse technologiebedrijven worden genoemd als bedreiging van de onafhankelijke journalistiek. Al jaren hebben kranten te maken met teruglopende oplages.
Een andere verhaallijn gaat over de zoon van Dana, Lucas (Tim Linde, Het verborgen eiland). Hij wil door zijn verleden, wat later in de serie duidelijk wordt, niet met haar te maken te hebben. Haar zwager Fons (Jack Wouterse, Dokter Tinus), Lucas' oom, is burgemeester van de gemeente Regtvoorde, en Lucas is zijn persvoorlichter. Ze zitten samen in het project van Lucas' islamitische buren om een moskee in de wijk te krijgen. Natuurlijk gevolgd door De Courant. En omdat Dana het niet zo nauw neemt met de waarheid en principes van hoor en wederhoor, raken al die verhalen en belangen hopeloos in elkaar verstrikt.
Koppensnellers is een komische dramaserie waarin gebeurtenissen en personages net iets larger-than-life zijn en die de kijker aan het denken wil zetten over actuele maatschappelijke thema’s als het islamdebat, digitalisering en de manier waarop media daarover berichten. Deze link naar de actualiteit spreekt me wel aan en de serie kent een paar leuke wendingen. Toch kon deze serie mij niet pakken.
Over de auter, Natasha Slagter
![Natasha Slagter](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/27581-avatar.jpg)
In het dagelijkse leven is Natasha controller. In haar vrije tijd houdt ze van reizen en series kijken. Vooral Scandinavische series zoals The Bridge (2011) en Thicker Than Water. Sinds oktober 2019 schrijft ze recensies.
Bekijk profiel van Natasha Slagter