Line of Duty - Seizoen 5
2017 was een televisiejaar waarin Game of Thrones terrein betrad waar niemand ooit geweest was. Waarin Broadchurch tot een einde kwam. Waarin Peaky Blinders tot ongekende hoogte rees. Maar toch vond ik seizoen vier van Line of Duty het beste stuk televisie van dat jaar. Nu is het vijfde seizoen een feit. En of dit het beste is wat 2019 te bieden heeft? Tot nu toe wel. Maar we moeten afwachten of er niets is dat het kan overtreffen.
Seizoen vijf begint wanneer een bende criminelen een zwaar beveiligd transport overvalt en daarbij drie agenten doodt. De aanval trekt de aandacht van de anticorruptie-eenheid AC-12 omdat niemand buiten de politie over het transport wist. Hun vermoedens worden bevestigd wanneer blijkt dat er een undercoveragent actief is binnen de bende. Terwijl Steve Arnott (Martin Compston, In Plain Sight), Kate Fleming (Vicky McClure, Broadchurch) en Ted Hastings (Adria Dunbar, Broken) onderzoeken in hoeverre de undercoveragent betrokken was bij de overval, lijkt dat ook hier een mysterieuze hooggeplaatste corrupte agent genaamd 'H' aan de touwtjes trekt.
Maar je weet niet wat er uit die verhoorscènes gaat komen. Je weet niet op wat voor manier de zaken persoonlijk worden. Je weet niet welke kant deze wendingen het verhaal opsturen. En daar zit de grote kracht van Line of Duty in. Zelfs voor geoefende kijkers van het genre kan een twist compleet uit het niets komen. Maar toch past het perfect in het verhaal. Vorig seizoen bewees schrijver Jed Mercurio het al door alle voorgaande seizoenen met de mysterieuze 'H' aan elkaar vast te knopen. En ook dit seizoen zit vol met verrassingen van hetzelfde kaliber.
Ook de corrupte agent in kwestie en de handlangers uit de bende zijn sterke aanwinsten voor de serie. Vooral Rochenda Sandall (Coronation Street) en Stephen Graham (This is England) springen er hier uit. De laatste paar jaar lijkt Stephen Graham een rijzende ster te zijn in het Engelse televisielandschap. Ook hier bewijst hij zich met een sterke performance. Nieuwkomer Rochenda Sandall weet ook indruk te maken. Beide personages beginnen als kille moordenaars, harteloze criminelen die op weinig sympathie kunnen rekenen. Maar zij worstelen allebei met waar hun loyaliteiten liggen, en ergens heb je wel begrip voor hun motieven en langzaamaan begin je toch wel sympathie voor ze te krijgen.
Is het perfect? Nee. Line of Duty is geen gemakkelijke serie. Het is geen serie die je eventjes met je verstand op nul kan kijken. Het is ontzettend snel, zit vol met politiejargon en kleine details kunnen hele grote gevolgen hebben voor het verloop van het verhaal. Het vereist aandacht van de kijker, maar als je daar doorheen weet te prikken, krijg je er als kijker heel veel voor terug. Ook was ik in eerste instantie een beetje teleurgesteld in de grote ontknoping, maar deze onthulling was wel heel erg hard nodig. Het mocht dan een anticlimax zijn, maar het is nodig om het volgende seizoen een impuls te geven. Vorig seizoen bleek al dat alle seizoenen onderdeel van één groot geheel vormen, en hier is dat niet anders.
Voor mij is Line of Duty tot nu toe de beste serie van het jaar (ja, ik vind het zelfs beter dan Game of Thrones). Perfect is het niet, maar dat zijn slechts details. Het is een serie met tomeloze ambitie die de verwachtingen waarmaakt. Line of Duty is al zeker van een zesde seizoen, dus het verheugen daarop is begonnen.
Seizoen vijf begint wanneer een bende criminelen een zwaar beveiligd transport overvalt en daarbij drie agenten doodt. De aanval trekt de aandacht van de anticorruptie-eenheid AC-12 omdat niemand buiten de politie over het transport wist. Hun vermoedens worden bevestigd wanneer blijkt dat er een undercoveragent actief is binnen de bende. Terwijl Steve Arnott (Martin Compston, In Plain Sight), Kate Fleming (Vicky McClure, Broadchurch) en Ted Hastings (Adria Dunbar, Broken) onderzoeken in hoeverre de undercoveragent betrokken was bij de overval, lijkt dat ook hier een mysterieuze hooggeplaatste corrupte agent genaamd 'H' aan de touwtjes trekt.
Bij Line of Duty weet je altijd precies wat je kunt verwachten. En toch word je compleet uit het veld geslagen door wat er op het scherm gebeurt. Je weet dat er intense verhoorscènes plaats zullen vinden. Je weet dat de zaken extreem persoonlijk worden voor Arnott, Fleming en Hastings. En je weet dat het verhaal vol met onverwachte wendingen zit.De enige zekerheid in Line of Duty is onzekerheid
Maar je weet niet wat er uit die verhoorscènes gaat komen. Je weet niet op wat voor manier de zaken persoonlijk worden. Je weet niet welke kant deze wendingen het verhaal opsturen. En daar zit de grote kracht van Line of Duty in. Zelfs voor geoefende kijkers van het genre kan een twist compleet uit het niets komen. Maar toch past het perfect in het verhaal. Vorig seizoen bewees schrijver Jed Mercurio het al door alle voorgaande seizoenen met de mysterieuze 'H' aan elkaar vast te knopen. En ook dit seizoen zit vol met verrassingen van hetzelfde kaliber.
Voeg daar een ontzettend getalenteerde cast aan toe, en je hebt een serie die tegen de perfectie aan leunt. Dit seizoen is vooral Hastings in topvorm. De zaak wordt ontzettend persoonlijk voor hem, en ook de jacht op 'H' gaat hem niet in de koude kleren zitten. Adrian Dunbar weet elke emotie die Hastings voelt perfect naar het scherm te vertalen. Vooral in de finale weet hij de wanhoop over de identiteit van 'H' en in hoeverre de agent betrokken was bij de overval tastbaar te maken. In een verhoorscène die bijna een vol uur duurt weet hij alle aandacht volledig naar zich toe te trekken. Ook Arnott heeft een aantal zeer persoonlijke interacties met de verdachten. Hoewel Fleming dit seizoen wat minder te doen heeft, bewijst zij zichzelf weer meer dan voldoende.Line of Duty geniet van een ijzersterke cast
Ook de corrupte agent in kwestie en de handlangers uit de bende zijn sterke aanwinsten voor de serie. Vooral Rochenda Sandall (Coronation Street) en Stephen Graham (This is England) springen er hier uit. De laatste paar jaar lijkt Stephen Graham een rijzende ster te zijn in het Engelse televisielandschap. Ook hier bewijst hij zich met een sterke performance. Nieuwkomer Rochenda Sandall weet ook indruk te maken. Beide personages beginnen als kille moordenaars, harteloze criminelen die op weinig sympathie kunnen rekenen. Maar zij worstelen allebei met waar hun loyaliteiten liggen, en ergens heb je wel begrip voor hun motieven en langzaamaan begin je toch wel sympathie voor ze te krijgen.
Is het perfect? Nee. Line of Duty is geen gemakkelijke serie. Het is geen serie die je eventjes met je verstand op nul kan kijken. Het is ontzettend snel, zit vol met politiejargon en kleine details kunnen hele grote gevolgen hebben voor het verloop van het verhaal. Het vereist aandacht van de kijker, maar als je daar doorheen weet te prikken, krijg je er als kijker heel veel voor terug. Ook was ik in eerste instantie een beetje teleurgesteld in de grote ontknoping, maar deze onthulling was wel heel erg hard nodig. Het mocht dan een anticlimax zijn, maar het is nodig om het volgende seizoen een impuls te geven. Vorig seizoen bleek al dat alle seizoenen onderdeel van één groot geheel vormen, en hier is dat niet anders.
Voor mij is Line of Duty tot nu toe de beste serie van het jaar (ja, ik vind het zelfs beter dan Game of Thrones). Perfect is het niet, maar dat zijn slechts details. Het is een serie met tomeloze ambitie die de verwachtingen waarmaakt. Line of Duty is al zeker van een zesde seizoen, dus het verheugen daarop is begonnen.
Over de auter, Hessel Hoekstra
![Hessel Hoekstra](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/39157-avatar.jpg)
Hessel is bioloog en kan vol passie vertellen over planten, dieren en alles wat leeft. Waar hij ook veel over kan vertellen zijn series. Als recensent voor MijnSerie kan hij zijn liefde voor series uitstekend combineren met zijn passie voor schrijven. Hij houdt van series van alle genres uit alle landen, maar heeft een zwak voor Britse series. Zijn favoriete series zijn Doctor Who, His Dark Materials en Line of Duty. Zijn favoriete boom is de zomereik.
Bekijk profiel van Hessel Hoekstra
Er zit zoveel emotie en diepgang in deze serie, die andere series niet of nauwelijks kunnen benaderen. Ik ben dol op Game of Thrones, maar dat is toch iets heel anders en niet te vergelijken.
Line of Duty is een intelligente serie waar je je aandacht geen moment kunt laten verslappen en ik kijk uit naar het volgende seizoen!