9
Wichita van Rijkom geeft "LOL: Last One Laughing Nederland - Seizoen 1" een 9.
Geschreven door Wichita van Rijkom op 1 Maart 2023.
Leuk?
8
0
Bekijk stemmen
LOL: Last One Laughing Nederland - Seizoen 1
Tien komedianten worden zes uur lang in een huis opgesloten met de opdracht elkaar aan het lachen te maken maar zelf niet te lachen. Wie lukt het om dit vol te houden en misschien nog wel belangrijker, is dit überhaupt leuke tv om naar te kijken?
Het is een apart concept. Je stopt tien bekende Nederlandse cabaretiers/komedianten in een huis voor zes uur met de opdracht dat ze absoluut niet mogen lachen. Uiteraard krijgen de deelnemers de nodige uitdagingen voor hun kiezen om het spel moeilijker te maken. Ze moeten acts voor elkaar opvoeren maar ook van buitenstaanders doorstaan en mogen één keer de fout in gaan voor ze uit het spel liggen. Alles wordt in de gaten gehouden met camera’s en de afvallers mogen in de controle kamer meekijken hoe de rest het er verder van af brengt. De uiteindelijke winnaar krijgt de LOL: Last One Laughing Nederland trofee en geld voor zijn/haar goede doel.
De tien deelnemers vormen een veelzijdige groep bestaande uit Tineke Schouten, Ruben van der Meer (Ten Minste Houdbaar Tot), Henri van Loon (De Luizenmoeder), Alex Ploeg, Roué Verveer, Rayen Panday, Soundos El Amhadi, Stefano Keizers (De Verraders), Nienke Plas en Bas Hoeflaak (Harkum). Ieder heeft zo zijn eigen sterke punten maar ook zwakheden en omdat de meesten elkaar al goed kenden zorgde dit voor een leuke dynamiek. De sfeer zat er gelijk goed in wat het voor de kijker vanaf de start al leuk maakte om naar te kijken.
![LOL: Last One Laughing Nederland](https://image.tmdb.org/t/p/w780/wzEvTINzWUM10ojKbFgZb2CzbVl.jpg)
De presentatie ligt in handen van de Vlaamse Philippe Geubels (Taboe) en Jeroom Snelders (De Slimste Mens ter Wereld). Hoewel ik niet helemaal begrijp waarom er niet voor Nederlandse presentatoren is gekozen vind ik het eigenlijk achteraf gezien een gouden combinatie. Doordat de mannen met z’n tweeën zijn voelen de gesprekken in de controle kamer natuurlijk aan. Omdat ze als Vlamingen toch een iets andere achtergrond hebben staan ze tevens ver genoeg van de deelnemers af om deze te kunnen beoordelen. Hoewel de beide heren niet in actie komen met een act zien we zeker wel een glimp van hun humor tijdens de gesprekken onderling.
Het is zoveel moeilijker dan je denkt, zes uur lang niet lachen, niet eens glimlachen. In eerste instantie is er nog veel focus bij de kandidaten maar naarmate de uren verstrijken komt de lach bij iedereen steeds dichterbij. Voor de kijker werkt dit eveneens aanstekelijk. Waar je in het begin nog duidelijk onderscheid maakt tussen wat je zelf echt grappig vindt en wat niet, kom je gaandeweg meer in de positie dat je om van alles gaat grinniken. Zelfs de meest flauwe dingen kunnen na urenlang niet mogen lachen grappig worden.
Uiteindelijk heb ik iedere aflevering wel meerdere keren hardop moeten lachen. Met episodes van ongeveer een half uur per stuk is deze in totaal ruim drie uur durende show niet een hele lange zit maar wel precies lang genoeg om het leuk te houden. Uit nieuwsgierigheid heb ik na het kijken van de Nederlandse versie ook de Canadese versie van LOL: Last One Laughing Canada opgezet die eveneens bij Amazon Prime Video te zien is. Uiteindelijk heb ik hiervan maar één aflevering bekeken. Deze vond ik zo saai dat mij al gauw duidelijk was dat dit niet mijn stijl zou zijn. Wat het precies is bij de Nederlandse versie van LOL: Last One Laughing Nederland weet ik niet maar ik vond het een feest om te kijken. Mijn hoop is daarom dat er een tweede seizoen volgt. Al zal het lastig worden dan weer tien van zulke zwaargewichten bij elkaar te krijgen.
![LOL: Last One Laughing Nederland](https://image.tmdb.org/t/p/w780/x8H89Kj24opnU87DvZ4j5JuF1Fd.jpg)
![Video on youtube](https://i.ytimg.com/vi/Qr0ZyudJw6A/maxresdefault.jpg)
Het is een apart concept. Je stopt tien bekende Nederlandse cabaretiers/komedianten in een huis voor zes uur met de opdracht dat ze absoluut niet mogen lachen. Uiteraard krijgen de deelnemers de nodige uitdagingen voor hun kiezen om het spel moeilijker te maken. Ze moeten acts voor elkaar opvoeren maar ook van buitenstaanders doorstaan en mogen één keer de fout in gaan voor ze uit het spel liggen. Alles wordt in de gaten gehouden met camera’s en de afvallers mogen in de controle kamer meekijken hoe de rest het er verder van af brengt. De uiteindelijke winnaar krijgt de LOL: Last One Laughing Nederland trofee en geld voor zijn/haar goede doel.
Toen ik dit idee voorbij zag komen werd mijn interesse gelijk gewekt. Ik had nog niet eerder van het concept gehoord maar vond dat Amazon Prime Video de promotie goed aanpakte. Zonder al teveel spoilers te geven van wat de kijker te wachten stond werd een aardig beeld geschetst van het programma. Toch zijn dit soort shows vaak erg flauw dus hoewel ik van plan was te gaan kijken, waren mijn verwachtingen in eerste instantie niet extreem hoog.Het is zoveel moeilijker dan je denkt, zes uur lang niet lachen, niet eens glimlachen.
De tien deelnemers vormen een veelzijdige groep bestaande uit Tineke Schouten, Ruben van der Meer (Ten Minste Houdbaar Tot), Henri van Loon (De Luizenmoeder), Alex Ploeg, Roué Verveer, Rayen Panday, Soundos El Amhadi, Stefano Keizers (De Verraders), Nienke Plas en Bas Hoeflaak (Harkum). Ieder heeft zo zijn eigen sterke punten maar ook zwakheden en omdat de meesten elkaar al goed kenden zorgde dit voor een leuke dynamiek. De sfeer zat er gelijk goed in wat het voor de kijker vanaf de start al leuk maakte om naar te kijken.
![LOL: Last One Laughing Nederland](https://image.tmdb.org/t/p/w780/wzEvTINzWUM10ojKbFgZb2CzbVl.jpg)
© Prime Video
De presentatie ligt in handen van de Vlaamse Philippe Geubels (Taboe) en Jeroom Snelders (De Slimste Mens ter Wereld). Hoewel ik niet helemaal begrijp waarom er niet voor Nederlandse presentatoren is gekozen vind ik het eigenlijk achteraf gezien een gouden combinatie. Doordat de mannen met z’n tweeën zijn voelen de gesprekken in de controle kamer natuurlijk aan. Omdat ze als Vlamingen toch een iets andere achtergrond hebben staan ze tevens ver genoeg van de deelnemers af om deze te kunnen beoordelen. Hoewel de beide heren niet in actie komen met een act zien we zeker wel een glimp van hun humor tijdens de gesprekken onderling.
Het is zoveel moeilijker dan je denkt, zes uur lang niet lachen, niet eens glimlachen. In eerste instantie is er nog veel focus bij de kandidaten maar naarmate de uren verstrijken komt de lach bij iedereen steeds dichterbij. Voor de kijker werkt dit eveneens aanstekelijk. Waar je in het begin nog duidelijk onderscheid maakt tussen wat je zelf echt grappig vindt en wat niet, kom je gaandeweg meer in de positie dat je om van alles gaat grinniken. Zelfs de meest flauwe dingen kunnen na urenlang niet mogen lachen grappig worden.
Door de manier van filmen is het zowel voor de deelnemers als kijkers echt leuk om te zien wat er allemaal gebeurt in het huis. Ik was verbaasd over het niveau van zowel het programma zelf als de humor en kracht van de deelnemers om hun lachen in te houden. Een viraal moment uit dit eerste seizoen is het fluitlied van Bas Hoeflaak. Een moment dat zich tegen het einde van de serie afspeelt en zelfs door mij gewaardeerd kon worden, ondanks dat dit normaal gesproken niet echt mijn humor is. De rivaliteit tussen de deelnemers zorgt voor een gezellige wedstrijdsfeer en omdat het allemaal professionals zijn ligt het niveau van de grappen hoog.Door de manier van filmen is het zowel voor de deelnemers als kijkers echt leuk om te zien wat er allemaal gebeurt in het huis.
Uiteindelijk heb ik iedere aflevering wel meerdere keren hardop moeten lachen. Met episodes van ongeveer een half uur per stuk is deze in totaal ruim drie uur durende show niet een hele lange zit maar wel precies lang genoeg om het leuk te houden. Uit nieuwsgierigheid heb ik na het kijken van de Nederlandse versie ook de Canadese versie van LOL: Last One Laughing Canada opgezet die eveneens bij Amazon Prime Video te zien is. Uiteindelijk heb ik hiervan maar één aflevering bekeken. Deze vond ik zo saai dat mij al gauw duidelijk was dat dit niet mijn stijl zou zijn. Wat het precies is bij de Nederlandse versie van LOL: Last One Laughing Nederland weet ik niet maar ik vond het een feest om te kijken. Mijn hoop is daarom dat er een tweede seizoen volgt. Al zal het lastig worden dan weer tien van zulke zwaargewichten bij elkaar te krijgen.
![LOL: Last One Laughing Nederland](https://image.tmdb.org/t/p/w780/x8H89Kj24opnU87DvZ4j5JuF1Fd.jpg)
© Prime Video
![Video on youtube](https://i.ytimg.com/vi/Qr0ZyudJw6A/maxresdefault.jpg)
Over de auteur, Wichita van Rijkom
![avatar Wichita van Rijkom](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/13186-avatar.jpg)
Wichita, geboren in 1991, is een groot dierenliefhebber, die daarnaast ook erg houdt van schrijven en tv-series kijken. Ze is ondanks haar leeftijd helaas alweer ruim vijftien jaar arbeidsongeschikt en vindt daardoor veel afleiding en plezier in het kijken naar tv programma’s. Een perfecte combinatie als het aankomt op het recenseren voor MijnSerie. In het verleden heeft zij al eens meegeschreven aan een boek over een van haar ziektes en sinds begin 2013 schrijft zij recensies voor deze site. Door het vele reizen in haar jeugd en de internationale contacten die zij haar hele leven lang al heeft is Engels altijd als een tweede taal voor haar geweest. Om die reden schrijft zij af en toe niet alleen in het Nederlands maar ook in het Engels recensies voor MijnSerie.
Meer recensies van Wichita van Rijkom
Reacties (6)