9.5
Jessica Dillema geeft "Orphan Black - Seizoen 1" een 9.5.
Geschreven door Jessica Dillema op 31 juli 2014.
Leuk?
0
0
Bekijk stemmen
Orphan Black - Seizoen 1
Tatiana Maslany. Laat die naam even goed binnenkomen, want deze dame is een heldin. Ik kende haar al van de wat minder bekende Canadese serie Heartland waar ze een kleine bijrol had, maar daar had ze niet zoveel indruk op mij gemaakt. Toen ik Orphan Black ben gaan kijken had ik ondanks de lovende woorden die ik over haar had gehoord nog niet hele hoge verwachtingen. Ik dacht bij mijzelf; eerst maar eens het bewijs zien. En geloof mij, dit is een serie die je gezien moet hebben. Ik begon met aflevering één op Netflix en heb alle afleveringen direct achter elkaar doorgekeken. Dit is dus ook zeker niet een serie die je na een paar afleveringen gaat vervelen. Het eindigt elke aflevering met een cliffhanger waardoor je gewoon door móét kijken, maar je krijgt ook op een vlotte manier antwoord waardoor je niet tot seizoen twee moet wachten totdat je ook maar één vraag beantwoord krijgt.
Orphan Black draait rondom Sarah Manning (Tatiana Maslany, Heartland). We leren haar kennen op een treinstation waar Sarah geconfronteerd wordt met een vrouw die zelfmoord pleegt door voor de aankomende trein te springen. Het is echter niet zomaar een vrouw; ze lijkt zoveel op Sarah dat het haar tweelingzus kon zijn. Sarah ziet hier kansen in. Ze pakt de handtas van de vrouw en neemt haar leven over. De arme Sarah heeft nu het leven van de rijke Beth Childs en krijgt naast een mooi huis ook een knappe vriend en een baan als politieagente cadeau. Al snel komt ze erachter dat zij illegale klonen zijn en dat iemand hun één voor één probeert te vermoorden.
Orphan Black heeft een vlot tempo wat ervoor zorgt dat je als kijker continu naar het beeldscherm getrokken wordt. Als je daarnaast in je achterhoofd houdt dat Tatiana Maslany praktisch gezien de helft van de personages speelt ga je nog aandachtiger kijken. Hoe krijgt ze het voor elkaar? Zo’n drie tot vier klonen zien we behoorlijk actief in de afleveringen en een aantal klonen hebben een bijrol en zijn wat minder in beeld, maar wat deze serie en Tatiana Maslany zo uniek maakt is dat elk personage geloofwaardig is. Zelfs wanneer de Amerikaanse voetbalmoeder kloon zich voordoet als de Engelse Sarah kloon zie je beide klonen daarin terug. Dus in feite speelt Tatiana dan iemand die speelt dat die een ander speelt en ik heb alle lof voor de geloofwaardigheid waarmee ze al deze personages speelt. Je vergeet dat het slechts één actrice is. Fenomenaal!
Natuurlijk zijn er soms in het verhaal ook momenten dat je twijfelt aan de geloofwaardigheid. Kunnen de collega’s van Beth dan echt niet zien dat ze Sarah of een andere kloon voor zich hebben? Maar ikzelf heb twee vrienden die een eeneiige tweeling zijn die ik met gemak uit elkaar kan houden, terwijl anderen het verschil niet zien. Maar ik heb in het verleden ook een collega gehad met een eeneiige tweelingzus en bij hun twijfelde ik altijd wie ik zag lopen. Dus ik snap het wel. Daarnaast, als je vindt dat een collega zich vreemd gedraagt ga je er niet meteen vanuit dat diegene waarschijnlijk een tweelingzus of kloon heeft terwijl diegene claimt enig kind te zijn.
Hoewel inmiddels wel van belang voor het verhaal, zijn er ook mindere personages/acteurs. Zo vind ik het ex-vriendje van Sarah totaal niet interessant en geen grote toevoeging voor het verhaal. Maar dat betekent niet dat ik alle andere personages die niet door Tatiana Maslany worden gespeeld niet goed vind. Orphan Black heeft namelijk meerdere goede acteurs aangetrokken en ik ben erg enthousiast over de personages Felix (Jordan Gavaris, Unnatural History), Sarahs pleegbroer, en Paul (Dylan Bruce, As the World Turns), Beths vriend. Ik kan nog wel een hele alinea doorgaan met vertellen waarom je deze serie moet gaan kijken, maar eigenlijk wil ik dat je gewoon nu direct die tv aanzet en begint met kijken. Ik wil niks van de verdere verhaallijn verklappen omdat deze te interessant is om zelf te ontdekken. Seizoen twee – waarin ook de Nederlandse Michiel Huisman te zien is - is ook al uit en een derde seizoen volgt in het voorjaar van 2015. Snel gaan kijken dus!
Orphan Black draait rondom Sarah Manning (Tatiana Maslany, Heartland). We leren haar kennen op een treinstation waar Sarah geconfronteerd wordt met een vrouw die zelfmoord pleegt door voor de aankomende trein te springen. Het is echter niet zomaar een vrouw; ze lijkt zoveel op Sarah dat het haar tweelingzus kon zijn. Sarah ziet hier kansen in. Ze pakt de handtas van de vrouw en neemt haar leven over. De arme Sarah heeft nu het leven van de rijke Beth Childs en krijgt naast een mooi huis ook een knappe vriend en een baan als politieagente cadeau. Al snel komt ze erachter dat zij illegale klonen zijn en dat iemand hun één voor één probeert te vermoorden.
Orphan Black heeft een vlot tempo wat ervoor zorgt dat je als kijker continu naar het beeldscherm getrokken wordt. Als je daarnaast in je achterhoofd houdt dat Tatiana Maslany praktisch gezien de helft van de personages speelt ga je nog aandachtiger kijken. Hoe krijgt ze het voor elkaar? Zo’n drie tot vier klonen zien we behoorlijk actief in de afleveringen en een aantal klonen hebben een bijrol en zijn wat minder in beeld, maar wat deze serie en Tatiana Maslany zo uniek maakt is dat elk personage geloofwaardig is. Zelfs wanneer de Amerikaanse voetbalmoeder kloon zich voordoet als de Engelse Sarah kloon zie je beide klonen daarin terug. Dus in feite speelt Tatiana dan iemand die speelt dat die een ander speelt en ik heb alle lof voor de geloofwaardigheid waarmee ze al deze personages speelt. Je vergeet dat het slechts één actrice is. Fenomenaal!
Natuurlijk zijn er soms in het verhaal ook momenten dat je twijfelt aan de geloofwaardigheid. Kunnen de collega’s van Beth dan echt niet zien dat ze Sarah of een andere kloon voor zich hebben? Maar ikzelf heb twee vrienden die een eeneiige tweeling zijn die ik met gemak uit elkaar kan houden, terwijl anderen het verschil niet zien. Maar ik heb in het verleden ook een collega gehad met een eeneiige tweelingzus en bij hun twijfelde ik altijd wie ik zag lopen. Dus ik snap het wel. Daarnaast, als je vindt dat een collega zich vreemd gedraagt ga je er niet meteen vanuit dat diegene waarschijnlijk een tweelingzus of kloon heeft terwijl diegene claimt enig kind te zijn.
Hoewel inmiddels wel van belang voor het verhaal, zijn er ook mindere personages/acteurs. Zo vind ik het ex-vriendje van Sarah totaal niet interessant en geen grote toevoeging voor het verhaal. Maar dat betekent niet dat ik alle andere personages die niet door Tatiana Maslany worden gespeeld niet goed vind. Orphan Black heeft namelijk meerdere goede acteurs aangetrokken en ik ben erg enthousiast over de personages Felix (Jordan Gavaris, Unnatural History), Sarahs pleegbroer, en Paul (Dylan Bruce, As the World Turns), Beths vriend. Ik kan nog wel een hele alinea doorgaan met vertellen waarom je deze serie moet gaan kijken, maar eigenlijk wil ik dat je gewoon nu direct die tv aanzet en begint met kijken. Ik wil niks van de verdere verhaallijn verklappen omdat deze te interessant is om zelf te ontdekken. Seizoen twee – waarin ook de Nederlandse Michiel Huisman te zien is - is ook al uit en een derde seizoen volgt in het voorjaar van 2015. Snel gaan kijken dus!
Over de auteur, Jessica Dillema
![avatar Jessica Dillema](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/4352-avatar.jpg)
Jessica (1990) is een echte tv-serie verslaafde. Dankzij MijnSerie kan ze sinds 2012 haar liefde voor series en schrijven combineren door series te recenseren voor MijnSerie. Al snel raakte ze meer betrokken bij MijnSerie en is ze van 2012 tot en met 2017 ook als vrijwilliger achter de schermen van MijnSerie actief geweest als Content Manager. Wegens een drukke baan en het bijhouden van haar eigen persoonlijke blog heeft ze een stapje terug gedaan.
Meer recensies van Jessica Dillema
Reacties (5)