Penny Dreadful - Seizoen 1
Horror, ik ben er een fan van. Dus dat ik na mijn recensie van de pilot het hele seizoen zou kijken stond vast. Uiteindelijk is dit eerste seizoen een heel boeiend seizoen, dat het toch meer van sfeer en ambiance moet hebben dan van het verhaal. Het narratief stelt een beetje teleur, vooral als je de seizoensfinale meetelt. Het is het klassieke geval van opbouwen naar een climax, om daarna te eindigen met een (zij het kleine) anticlimax. Gelukkig wordt dit seizoen gered door Eva Green, de cinematografie en al het kleurrijke wat naar het scherm wordt gegooid.
Dit seizoen staat in het teken van de zoektocht naar Mina, de dochter van Malcolm Murray (Timothy Dalton, Chuck). Malcolm wordt bijgestaan door Vanessa Ives (Eva Green, Casino Royale), een jeugdvriendin van Mina. Om Mina te kunnen redden sluiten zij een verband met Evan Chandler (Josh Hartnett, Pearl Harbor) en Victor Frankenstein (Harry Treadaway, Flight of the Storks). Alle vier boeten zij voor zonden in hun verleden, zonden die hen (in sommige gevallen) blijvend blijven achtervolgen. Penny Dreadful wordt zo letterlijk een gevecht tegen hun demonen.
Penny Dreadfuls waren publiceringen die vooral de arme klasse vroeger aansprak. Door de industriële revolutie spendeerden mensen meer aan vermaak en zo werd dit soort publicaties populair. De publicaties stonden bekend als sensationalistisch en kwalitatief weinig hoogstaand. Tegenstanders zouden hetzelfde kunnen zeggen van deze seriële adaptatie, maar daarmee doe je de serie tekort. Ondanks dat ik teleurgesteld ben in de uiteindelijke vertelling, erken ik wel de vakmanschap en het uitstekende acteerwerk.
De eerste twee afleveringen geregisseerd door J.A. Bayona (El Orfanato) zijn prachtig geschoten. Het groot aantal aan kwalitatief hoogstaande shots die hij utiliseert geeft vooral die afleveringen een kenmerkende sfeer die de overige regisseurs mooi vasthouden. In totaal regisseerden vier regisseurs allen 2 afleveringen en ik vroeg mij af of het hoge niveau van Bayona vastgehouden kon worden. Goed nieuws: dat is zeker gelukt. Hoe Penny Dreadful gebruikt maakt van lichtvoering en diepte is een lust voor het oog. Het Victoriaanse Londen dat zij schetsen geeft dit seizoen dat beetje extra mee en de kostuumdesign is tot in de puntjes verzorgd.
De serie schetst een mooi tijdsbeeld en dat maakt dit seizoen al de moeite waard. Zoals gezegd is het minpunt het verhaal. Niet alle verhalen worden even goed uitgewerkt, of even bevredigend. De serie introduceert kleurrijke personages die helaas niet allemaal evenveel toevoegen. Showtime dacht misschien 'hoe meer, hoe beter', maar in dit geval schaadt overdaad wel degelijk. De serie wil in dit eerste seizoen wellicht teveel verhalen vertellen en dat leid vaak af van het centrale thema. De cast krijgt in ieder geval genoeg te doen, waardoor het narratief wat verbloemt wordt. Kijk alleen maar naar Eva Green in de afleveringen 'Seance' en 'Possession' en je vergeeft al enkele misstappen. Eva Green is fantastisch en steelt bijna elke scène waarin zij verschijnt.
De serie is inmiddels al vernieuwd door Showtime. Het volgende seizoen telt tien afleveringen, twee meer dan dit seizoen. Critici en kritische kijkers hechten altijd veel waarde aan het verhaal en dat is het grote verbeterpunt voor deze serie. Een iets strakker narratief gaat dat seizoen makkelijk doen uitstijgen boven dit seizoen, want alle randvoorwaarden voor goede televisie zijn aanwezig. De seizoensfinale positioneert de serie al in een bepaalde richting die niet verkeerd hoeft te zijn. Voor de horrorliefhebber is Penny Dreadful een must. Alleen al door de sfeer die de serie uitdraagt en bepaalde bekende personages die zeker aanspreken.
Dit seizoen staat in het teken van de zoektocht naar Mina, de dochter van Malcolm Murray (Timothy Dalton, Chuck). Malcolm wordt bijgestaan door Vanessa Ives (Eva Green, Casino Royale), een jeugdvriendin van Mina. Om Mina te kunnen redden sluiten zij een verband met Evan Chandler (Josh Hartnett, Pearl Harbor) en Victor Frankenstein (Harry Treadaway, Flight of the Storks). Alle vier boeten zij voor zonden in hun verleden, zonden die hen (in sommige gevallen) blijvend blijven achtervolgen. Penny Dreadful wordt zo letterlijk een gevecht tegen hun demonen.
Penny Dreadfuls waren publiceringen die vooral de arme klasse vroeger aansprak. Door de industriële revolutie spendeerden mensen meer aan vermaak en zo werd dit soort publicaties populair. De publicaties stonden bekend als sensationalistisch en kwalitatief weinig hoogstaand. Tegenstanders zouden hetzelfde kunnen zeggen van deze seriële adaptatie, maar daarmee doe je de serie tekort. Ondanks dat ik teleurgesteld ben in de uiteindelijke vertelling, erken ik wel de vakmanschap en het uitstekende acteerwerk.
De eerste twee afleveringen geregisseerd door J.A. Bayona (El Orfanato) zijn prachtig geschoten. Het groot aantal aan kwalitatief hoogstaande shots die hij utiliseert geeft vooral die afleveringen een kenmerkende sfeer die de overige regisseurs mooi vasthouden. In totaal regisseerden vier regisseurs allen 2 afleveringen en ik vroeg mij af of het hoge niveau van Bayona vastgehouden kon worden. Goed nieuws: dat is zeker gelukt. Hoe Penny Dreadful gebruikt maakt van lichtvoering en diepte is een lust voor het oog. Het Victoriaanse Londen dat zij schetsen geeft dit seizoen dat beetje extra mee en de kostuumdesign is tot in de puntjes verzorgd.
De serie schetst een mooi tijdsbeeld en dat maakt dit seizoen al de moeite waard. Zoals gezegd is het minpunt het verhaal. Niet alle verhalen worden even goed uitgewerkt, of even bevredigend. De serie introduceert kleurrijke personages die helaas niet allemaal evenveel toevoegen. Showtime dacht misschien 'hoe meer, hoe beter', maar in dit geval schaadt overdaad wel degelijk. De serie wil in dit eerste seizoen wellicht teveel verhalen vertellen en dat leid vaak af van het centrale thema. De cast krijgt in ieder geval genoeg te doen, waardoor het narratief wat verbloemt wordt. Kijk alleen maar naar Eva Green in de afleveringen 'Seance' en 'Possession' en je vergeeft al enkele misstappen. Eva Green is fantastisch en steelt bijna elke scène waarin zij verschijnt.
De serie is inmiddels al vernieuwd door Showtime. Het volgende seizoen telt tien afleveringen, twee meer dan dit seizoen. Critici en kritische kijkers hechten altijd veel waarde aan het verhaal en dat is het grote verbeterpunt voor deze serie. Een iets strakker narratief gaat dat seizoen makkelijk doen uitstijgen boven dit seizoen, want alle randvoorwaarden voor goede televisie zijn aanwezig. De seizoensfinale positioneert de serie al in een bepaalde richting die niet verkeerd hoeft te zijn. Voor de horrorliefhebber is Penny Dreadful een must. Alleen al door de sfeer die de serie uitdraagt en bepaalde bekende personages die zeker aanspreken.