7.5
Ron Schoonwater geeft "Rocco Schiavone - Seizoen 3" een 7.5.
Geschreven door Ron Schoonwater op 28 augustus 2020.
Leuk?
1
0
Bekijk stemmen
Rocco Schiavone - Seizoen 3
De norse commissaris Rocco Schiavone (Marco Giallini, Romanzo Criminale) zit ook in het derde seizoen nog steeds vast in Aosta in het noorden van Italië. Het weer staat hem niet aan. Zijn collega's vindt hij meestal maar idioten en dat laat hij merken. Hij is een womanizer pur sang. Toch heeft Rocco een gouden hart. Eigenlijk is hij de kwaadste niet. Als je de vernislaag eraf haalt dan blijkt Rocco innemend en nog steeds in contact met zijn overleden vrouw. Het meestal treurige weer met hoge besneeuwde bergpieken op de achtergrond passen prima bij de gecreëerde stemming.
Het derde seizoen borduurt voort op de eerste twee seizoenen. Niet alleen wat betreft sfeer, maar ook wat betreft verhaal. Hoewel elke aflevering (dit seizoen zijn het vier afleveringen van anderhalf uur) meestal netjes afgerond wordt blijft de rode draad door alle seizoenen heen lopen. Die rode draad is de moord op de vrouw van Rocco en de nasleep daarvan. Het is mede de reden dat Rocco gedegradeerd is van Rome naar Aosta. Zijn wars gedrag ten opzichte van de macht en zijn eigenzinnige aanpak van de criminaliteit heeft natuurlijk ook een rol gespeeld in zijn degradatie. In dit seizoen blijkt dat het verleden Rocco aan het inhalen is. Het onderzoek naar de vermissing van de moordenaar van zijn vrouw komt steeds dichter bij de waarheid. In de eerste twee seizoen is te zien geweest dat dit geen goed nieuws is voor Rocco.
Toch heeft Rocco nog de tijd om een aantal zaken op te lossen. De eerste doet hij vanuit zijn ziekbed. Hij claimt ziek te zijn, maar Rocco blijkt goed in simuleren. Het gevolg is wel dat de eerste aflevering nogal statisch en van mindere kwaliteit is. Rocco is namelijk op zijn best als hij blowend op zijn kantoor aanwezig is. Wanneer hij samen met zijn hond Lupa op weg is naar zijn ontbijt met espresso en wanneer hij de mensen om hem heen voor idioot uitmaakt. Dat doet hij op zo'n innemende manier dat iedereen hem toch genegen is. Rocco vergelijkt vanaf het allereerste begin ook elke aflevering iemand met een dier. Het is een onderdeel van de zwarte humor die Rocco Schiavone zo onderscheidend maakt. Die typerende zwarte humor is dit seizoen helaas wel wat minder aanwezig.
Dit seizoen is er in de laatste twee afleveringen een iets grotere rol voor buurjongen Gabriele (Carlo Ponti di Sant'Angelo). Dit komt door zijn moeder Cecilia Porta (Anna Bellato, Romanzo Criminale) die voor het eerst in de televisieserie verschijnt. Zij blijkt een gokprobleem te hebben en is getuige bij een moord. De vader zoon relatie met Gabriele zorgt ervoor dat Rocco een grote rol speelt in het privé leven van moeder en zoon.
Het derde seizoen lijkt het einde voor Rocco Schiavone. Het laatste shot geeft echter ruimte voor een vervolg. De televisieserie staat ook nog niet te boek als gecanceld. Het is dus even afwachten. De eerste mindere aflevering van dit seizoen en het wel heel traag opgebouwde einde zorgen ervoor dat dit seizoen niet zo sterk is als het tweede seizoen. Door de eigenzinnigheid van Rocco Schiavone scoort het toch nog steeds een mooie zevenenhalf.![Video on youtube](https://i.ytimg.com/vi/EDzCoAJaRjI/maxresdefault.jpg)
Het derde seizoen borduurt voort op de eerste twee seizoenen. Niet alleen wat betreft sfeer, maar ook wat betreft verhaal. Hoewel elke aflevering (dit seizoen zijn het vier afleveringen van anderhalf uur) meestal netjes afgerond wordt blijft de rode draad door alle seizoenen heen lopen. Die rode draad is de moord op de vrouw van Rocco en de nasleep daarvan. Het is mede de reden dat Rocco gedegradeerd is van Rome naar Aosta. Zijn wars gedrag ten opzichte van de macht en zijn eigenzinnige aanpak van de criminaliteit heeft natuurlijk ook een rol gespeeld in zijn degradatie. In dit seizoen blijkt dat het verleden Rocco aan het inhalen is. Het onderzoek naar de vermissing van de moordenaar van zijn vrouw komt steeds dichter bij de waarheid. In de eerste twee seizoen is te zien geweest dat dit geen goed nieuws is voor Rocco.
Het meestal treurige weer met hoge besneeuwde bergpieken op de achtergrond passen prima bij de gecreëerde stemming.
Toch heeft Rocco nog de tijd om een aantal zaken op te lossen. De eerste doet hij vanuit zijn ziekbed. Hij claimt ziek te zijn, maar Rocco blijkt goed in simuleren. Het gevolg is wel dat de eerste aflevering nogal statisch en van mindere kwaliteit is. Rocco is namelijk op zijn best als hij blowend op zijn kantoor aanwezig is. Wanneer hij samen met zijn hond Lupa op weg is naar zijn ontbijt met espresso en wanneer hij de mensen om hem heen voor idioot uitmaakt. Dat doet hij op zo'n innemende manier dat iedereen hem toch genegen is. Rocco vergelijkt vanaf het allereerste begin ook elke aflevering iemand met een dier. Het is een onderdeel van de zwarte humor die Rocco Schiavone zo onderscheidend maakt. Die typerende zwarte humor is dit seizoen helaas wel wat minder aanwezig.
Dit seizoen is er in de laatste twee afleveringen een iets grotere rol voor buurjongen Gabriele (Carlo Ponti di Sant'Angelo). Dit komt door zijn moeder Cecilia Porta (Anna Bellato, Romanzo Criminale) die voor het eerst in de televisieserie verschijnt. Zij blijkt een gokprobleem te hebben en is getuige bij een moord. De vader zoon relatie met Gabriele zorgt ervoor dat Rocco een grote rol speelt in het privé leven van moeder en zoon.
Het derde seizoen lijkt het einde voor Rocco Schiavone.
Het derde seizoen lijkt het einde voor Rocco Schiavone. Het laatste shot geeft echter ruimte voor een vervolg. De televisieserie staat ook nog niet te boek als gecanceld. Het is dus even afwachten. De eerste mindere aflevering van dit seizoen en het wel heel traag opgebouwde einde zorgen ervoor dat dit seizoen niet zo sterk is als het tweede seizoen. Door de eigenzinnigheid van Rocco Schiavone scoort het toch nog steeds een mooie zevenenhalf.
![Video on youtube](https://i.ytimg.com/vi/EDzCoAJaRjI/maxresdefault.jpg)
Over de auteur, Ron Schoonwater
![avatar Ron Schoonwater](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/110052-avatar.jpg)
Na jaren zijn schrijftalent te hebben gebruikt voor muziekrecensies werd het tijd de overstap te maken naar het schrijven over zijn andere grote passie. Films en, de laatste jaren vooral, TV series. Hoewel het altijd leuk is om te vertellen dat je (vooral) van kwaliteit series houdt uit bijvoorbeeld Groot Brittannië en Scandinavië is hij ook fan van Amerikaanse series in de breedste zin van het woord. TV series zijn dan ook een afspiegeling van het leven. Humoristisch, spannend, serieus, verdrietig, spectaculair, dramatisch, ongelooflijk, mooi & soms slechts ter vermaak en afleiding.
Meer recensies van Ron Schoonwater
Reacties (0)