Sleepy Hollow - Seizoen 1
Het is een nieuwe trend om oude verhalen in een modern jasje te steken. We hadden al Once Upon a Time en Beauty and the Beast, en nu is er ook een nieuwe adaptatie van Washington Irvings Sleepy Hollow. De serie speelt zich af in dezelfde stad, maar het is tweehonderd jaar later. Ichabod Crane, die in de negentiende eeuw persoonlijk afrekende met de hoofdloze ruiter, is opnieuw tot leven gewekt. Net als zijn aartsvijand. In deze nieuwe serie probeert Fox het mythische Sleepy Hollow nieuw leven in te blazen. Er zit zeker potentie in: het is spannend, eng, en het verhaal is erg boeiend, maar de serie heeft zo ook zijn zwakkere punten.
De serie begint met een aantal aanvallen van een mysterieuze vreemdeling, die zijn slachtoffers het liefst zonder hoofd achterlaat. Zo ook de sheriff van het stadje, de baas en mentor van Abby Mills (Nicole Beharie). Zij is de enige getuige van de slachtpartij, en heeft gezien dat de moordenaar zelf ook geen hoofd heeft. Wanneer dan ook nog opeens een andere vreemdeling met een raar accent opduikt, heeft Abby snel een connectie gemaakt. De twee blijken met elkaar verbonden te zijn, en de vreemdeling blijkt Ichabod Crane (Tom Mison, Lost in Austen) te zijn, die tweehonderd jaar eerder het hoofd van de moordenaar afhakte. Ook vinden ze uit dat de Ruiter is gestuurd door een demon, Moloch genaamd, die de Vier Ruiters van de Apocalyps op de aarde af wil sturen. De rest van het seizoen van Sleepy Hollow volgt Ichabod en Abby en hun zoektocht om ervoor te zorgen dat de wereld niet ten onder gaat.
Zij hoeven dit niet alleen te doen; eerst geholpen door brieven van de oude sheriff, maar later ook gesteund door de nieuwe politieleider, Frank Irving (Orlando Jones, MADtv) en de zus van Abby, Jenny (Lyndie Greenwood, Nikita). Ook worden zij vanuit de dodenwereld bijgestaan door Ichabods vrouw, Katrina Crane (Katia Winter, Dexter), die vastzit tussen twee werelden. Helaas voor het goede team, heeft ook Moloch meerdere ‘vrienden’ tot zijn beschikking. Niet alleen heeft hij de ziel gestolen van een politieman, Andy Brooks (John Cho, FlashForward), maar komt er elke aflevering een nieuw bovennatuurlijk wezen bij. Hoewel elk monster wordt ingeleid met een logisch lijkend verhaal, is er soms iets te veel moeite gedaan om de serie een heel seizoen te laten lopen. Zo is er een aflevering waar een zandman langskomt, die de zondigen vermoordt. Dit heeft verder niet te maken met de rest van het verhaal over de Ruiters. Het is jammer dat er meerdere van dit soort aflevering zijn, omdat dit de kracht van de rest van het verhaal onderuit haalt.
Het overkoepelende plot van de serie is namelijk zeer veelbelovend. Ze hebben het Amerikaanse gothic verhaal van Irving gebruikt om een nieuwe horrorserie te maken die veel enger is dan het originele verhaal. De bijbel, het geloof en de duivel zijn toegevoegd, en dit alles is in een zeer moderne setting gegoten. Het is namelijk strak gefilmd, de special effects zien er fantastisch uit (wat betreft laten schrikken werkt dit zeker!), en het verhaal gaat in sneltreinvaart. Helaas kan hetzelfde niet gezegd worden van verschillende karakters, die veel interessanter hadden kunnen zijn. Zo is het enige waar Ichabod moeite mee heeft het feit dat koffie vijf dollar kost, in plaats van dat hij opmerkt hoeveel de wereld is veranderd in tweehonderd jaar. Toegegeven, als dit het belangrijkste onderdeel van de serie was, zou er niets van het verhaal overblijven, maar toch zou iets meer diepgang fijn zijn.
Er zijn een aantal afleveringen waarin we wel meer te weten krijgen over Ichabod door middel van flashbacks. Dit zijn ook direct de meest interessante afleveringen van het seizoen en laten zien hoe nauw verbonden de Ruiter en hij zijn. Abby wordt meer uitgediept, maar zij is wel erg duidelijk de held van het verhaal. Hoewel zij eerst twijfelt aan wat zij gezien heeft en niet wil geloven dat zij een belangrijk onderdeel is van de oplossing, is de rest er direct van overtuigd dat zij iedereen moet redden. Het interessantste is misschien wel Jenny, die wordt geïntroduceerd terwijl ze in een gekkenhuis zit omdat zij de enige is die volhoudt dat wat zij als meisje gezien heeft waar is. Toch wordt ze nu wel direct geloofd, terwijl de discussie of het allemaal echt waar is een stuk interessanter was geweest.
Het ligt niet aan de acteurs dat de karakters soms niet helemaal geloofwaardig zijn. Stuk voor stuk zijn de acteurs goed gecast en zie je dat ze plezier hebben in hun rol. Vooral hoofdrolspelers Tom Mison en Nicole Beharie zitten goed in hun rol, en je merkt duidelijk hun chemie op het scherm. Ook de interactie met de andere spelers is goed. Toch is het jammer dat de bovennatuurlijke wezens nooit als mens in beeld komen; we krijgen ze alleen mee als computeranimaties, en zo wordt de scheiding tussen goed en slecht wel heel erg duidelijk. Er zit bijvoorbeeld geen corrupte slechterik in het team, en allen zijn ze door en door goed van aard. Daarom is de laatste aflevering van het seizoen ook een van de beste, met een verrassende twist die niet alleen Ichabod en Katrina beïnvloedt, maar ook hun hele idee van goed, slecht, en bloedbanden.
Kortom, Sleepy Hollow is een zeer moderne versie van het negentiende-eeuwse verhaal van Washington Irving. Er is vrij omgegaan met het verhaal en er zijn veel dingen aan toegevoegd, en veel is zeker positief. De serie kijkt lekker weg, de acteurs zijn goed, het ziet er allemaal prachtig uit, en het overkoepelende verhaal wordt met de aflevering spannender. Toch hebben de schrijvers van de serie soms wat steekjes laten vallen en gaan ze soms wel heel erg kort door de bocht door diepgang uit de weg te gaan. De karakters hadden beter uitgewerkt kunnen worden, en de slechte demonen hadden het goede team wat meer tot zonde mogen verleiden. De laatste aflevering laat zien dat seizoen twee hier meer op in gaat, een gegeven dat de serie waarschijnlijk een stuk interessanter gaat maken.
De serie begint met een aantal aanvallen van een mysterieuze vreemdeling, die zijn slachtoffers het liefst zonder hoofd achterlaat. Zo ook de sheriff van het stadje, de baas en mentor van Abby Mills (Nicole Beharie). Zij is de enige getuige van de slachtpartij, en heeft gezien dat de moordenaar zelf ook geen hoofd heeft. Wanneer dan ook nog opeens een andere vreemdeling met een raar accent opduikt, heeft Abby snel een connectie gemaakt. De twee blijken met elkaar verbonden te zijn, en de vreemdeling blijkt Ichabod Crane (Tom Mison, Lost in Austen) te zijn, die tweehonderd jaar eerder het hoofd van de moordenaar afhakte. Ook vinden ze uit dat de Ruiter is gestuurd door een demon, Moloch genaamd, die de Vier Ruiters van de Apocalyps op de aarde af wil sturen. De rest van het seizoen van Sleepy Hollow volgt Ichabod en Abby en hun zoektocht om ervoor te zorgen dat de wereld niet ten onder gaat.
Zij hoeven dit niet alleen te doen; eerst geholpen door brieven van de oude sheriff, maar later ook gesteund door de nieuwe politieleider, Frank Irving (Orlando Jones, MADtv) en de zus van Abby, Jenny (Lyndie Greenwood, Nikita). Ook worden zij vanuit de dodenwereld bijgestaan door Ichabods vrouw, Katrina Crane (Katia Winter, Dexter), die vastzit tussen twee werelden. Helaas voor het goede team, heeft ook Moloch meerdere ‘vrienden’ tot zijn beschikking. Niet alleen heeft hij de ziel gestolen van een politieman, Andy Brooks (John Cho, FlashForward), maar komt er elke aflevering een nieuw bovennatuurlijk wezen bij. Hoewel elk monster wordt ingeleid met een logisch lijkend verhaal, is er soms iets te veel moeite gedaan om de serie een heel seizoen te laten lopen. Zo is er een aflevering waar een zandman langskomt, die de zondigen vermoordt. Dit heeft verder niet te maken met de rest van het verhaal over de Ruiters. Het is jammer dat er meerdere van dit soort aflevering zijn, omdat dit de kracht van de rest van het verhaal onderuit haalt.
Het overkoepelende plot van de serie is namelijk zeer veelbelovend. Ze hebben het Amerikaanse gothic verhaal van Irving gebruikt om een nieuwe horrorserie te maken die veel enger is dan het originele verhaal. De bijbel, het geloof en de duivel zijn toegevoegd, en dit alles is in een zeer moderne setting gegoten. Het is namelijk strak gefilmd, de special effects zien er fantastisch uit (wat betreft laten schrikken werkt dit zeker!), en het verhaal gaat in sneltreinvaart. Helaas kan hetzelfde niet gezegd worden van verschillende karakters, die veel interessanter hadden kunnen zijn. Zo is het enige waar Ichabod moeite mee heeft het feit dat koffie vijf dollar kost, in plaats van dat hij opmerkt hoeveel de wereld is veranderd in tweehonderd jaar. Toegegeven, als dit het belangrijkste onderdeel van de serie was, zou er niets van het verhaal overblijven, maar toch zou iets meer diepgang fijn zijn.
Er zijn een aantal afleveringen waarin we wel meer te weten krijgen over Ichabod door middel van flashbacks. Dit zijn ook direct de meest interessante afleveringen van het seizoen en laten zien hoe nauw verbonden de Ruiter en hij zijn. Abby wordt meer uitgediept, maar zij is wel erg duidelijk de held van het verhaal. Hoewel zij eerst twijfelt aan wat zij gezien heeft en niet wil geloven dat zij een belangrijk onderdeel is van de oplossing, is de rest er direct van overtuigd dat zij iedereen moet redden. Het interessantste is misschien wel Jenny, die wordt geïntroduceerd terwijl ze in een gekkenhuis zit omdat zij de enige is die volhoudt dat wat zij als meisje gezien heeft waar is. Toch wordt ze nu wel direct geloofd, terwijl de discussie of het allemaal echt waar is een stuk interessanter was geweest.
Het ligt niet aan de acteurs dat de karakters soms niet helemaal geloofwaardig zijn. Stuk voor stuk zijn de acteurs goed gecast en zie je dat ze plezier hebben in hun rol. Vooral hoofdrolspelers Tom Mison en Nicole Beharie zitten goed in hun rol, en je merkt duidelijk hun chemie op het scherm. Ook de interactie met de andere spelers is goed. Toch is het jammer dat de bovennatuurlijke wezens nooit als mens in beeld komen; we krijgen ze alleen mee als computeranimaties, en zo wordt de scheiding tussen goed en slecht wel heel erg duidelijk. Er zit bijvoorbeeld geen corrupte slechterik in het team, en allen zijn ze door en door goed van aard. Daarom is de laatste aflevering van het seizoen ook een van de beste, met een verrassende twist die niet alleen Ichabod en Katrina beïnvloedt, maar ook hun hele idee van goed, slecht, en bloedbanden.
Kortom, Sleepy Hollow is een zeer moderne versie van het negentiende-eeuwse verhaal van Washington Irving. Er is vrij omgegaan met het verhaal en er zijn veel dingen aan toegevoegd, en veel is zeker positief. De serie kijkt lekker weg, de acteurs zijn goed, het ziet er allemaal prachtig uit, en het overkoepelende verhaal wordt met de aflevering spannender. Toch hebben de schrijvers van de serie soms wat steekjes laten vallen en gaan ze soms wel heel erg kort door de bocht door diepgang uit de weg te gaan. De karakters hadden beter uitgewerkt kunnen worden, en de slechte demonen hadden het goede team wat meer tot zonde mogen verleiden. De laatste aflevering laat zien dat seizoen twee hier meer op in gaat, een gegeven dat de serie waarschijnlijk een stuk interessanter gaat maken.