8
Jessica Dillema geeft "The Tomorrow People - Eerste aflevering" een 8.
Geschreven door Jessica Dillema op 12 Oktober 2013.
Leuk?
0
0
Bekijk stemmen
The Tomorrow People - Eerste aflevering
Ik moet eerlijk zeggen dat ik zo’n zin had in deze serie dat ik de promotie filmpjes veel teveel heb bekeken, waardoor de eerste twintig minuten van de serie niet meer zo bijzonder waren. Ik wist al wat er zou gebeuren en was bang dat ik de rest van de aflevering ook minder bijzonder zou vinden doordat ik door de promo’s al precies wist hoe de gehele eerste aflevering zou lopen. Gelukkig had ik het fout! Zelfs al had ik de promo’s veel te vaak bekeken, toch wist de serie mij nog te verrassen met een onverwachte wending hier en daar. En gezien ik al zo lang naar deze serie heb uitgekeken ben ik blij dat het ook mij nog kon verrassen en kan ik niet wachten tot de tweede aflevering uitgezonden wordt. Helaas nog een week wachten dus.
Het acteren zit in de genen van de familie Amell, want de hoofdrol, Stephen Jameson, wordt gespeeld door Robbie Amell (1600 Penn). Juist! Het neefje van Stephen Amell, die we allemaal kennen van Arrow, de serie die in Amerika vanaf nu het uur voor The Tomorrow People uitgezonden wordt. Heel toepasselijk noemen ze het bij The CW AmellWednesdays. Stephen Jameson wordt geïntroduceerd als jongen met problemen, hij loopt al tijden bij een therapeut doordat hij een stem in zijn hoofd hoort en krijgt medicijnen tegen slaapwandelen. Natuurlijk duurt het niet lang voordat we erachter komen dat hij niet gek wordt, maar dat Cara (Peyton List, As the World Turns) door middel van telepathie tegen hem praat en dat hij niet slaapwandelt naar het bed van zijn buren, maar ernaar teleporteert.
We krijgen natuurlijk, zoals het een serie over mensen met superkrachten betaamd, veel te maken met clichés deze eerste aflevering. Bijvoorbeeld dat Stephen zich eerst verzet tegen zijn krachten, niet geloofd dat zijn vader die hem, zijn moeder en zijn broertje op jonge leeftijd heeft verlaten stiekem eigenlijk een held is, dat Stephen specialer is dan de meeste Tomorrow People en de gewoonlijke slechterik binnen een grote organisatie die het superieure ras wil uitroeien. De serie is daarbij wel van vele markten thuis. Het heeft goede actiescènes, een goed verhaal, een kijkje binnen de familie van Stephen waarin je enorm meeleeft, onverwachte wendingen, liefde en nog een vleugje humor.
Natuurlijk zijn er ook wat minpuntjes op deze eerste aflevering aan te merken. Zo krijgt Stephen bijvoorbeeld ruzie met een jongen en duwt hem weg. Stephen vormt meteen zijn handen op zo’n manier alsof hij van plan is een krachtbol weg te schieten. Natuurlijk is het voor de meeste mensen niet de eerste reactie om je handen op die manier te vormen wanneer je iemand wegduwt. Ook vind ik de Engelse computerstem, à la Jarvis in Iron Man, teveel, want naar mijn idee voegt dat nog niet echt iets speciaals toe aan de serie. Maar dat is al snel iets waar ik overheen kijk omdat de rest wel goed is. Het verhaal is interessant doordat Stephen meer bijzonder blijkt te zijn dan de andere Tomorrow People. De familiebanden blijken anders in elkaar te zitten dan op het eerste gezicht lijkt en het is niet typisch een jongen die ontdekt dat hij krachten heeft en zich per direct aansluit bij de goede soort, hij exploreert namelijk ook de kant van de slechterik.
Zoals we al gewend zijn van de zender zijn de personages natuurlijk ook aantrekkelijk om naar te kijken en in een interview met de producer en Robbie Amell werd het gehalte shirtloosheid dan ook besproken. Ikzelf vond het nog behoorlijk meevallen deze eerste aflevering. Het viel mij niet expliciet op dat het shirt onnodig uit ging en stoorde de verhaallijn niet. Daarnaast ben ik bijzonder gecharmeerd van Luke Mitchell (Home and Away) die John Young speelt en ik denk vele meiden met mij. John Young is de vriend van Cara en samen introduceren zij Stephen aan de wereld van The Tomorrow People. Tevens vind ik Peyton List erg goed gecast voor een rol waarin zij gebruik maakt van telepathie. Zij heeft hier namelijk een erg mooie stem voor. Ook de slechterik, gespeeld door Mark Pellegrino, die wij al vaker een slechterik hebben zien spelen in series als Supernatural en Revolution, wordt goed neergezet. Al met al ben ik super enthousiast over deze serie en kan ik niet wachten tot de volgende aflevering!
Het acteren zit in de genen van de familie Amell, want de hoofdrol, Stephen Jameson, wordt gespeeld door Robbie Amell (1600 Penn). Juist! Het neefje van Stephen Amell, die we allemaal kennen van Arrow, de serie die in Amerika vanaf nu het uur voor The Tomorrow People uitgezonden wordt. Heel toepasselijk noemen ze het bij The CW AmellWednesdays. Stephen Jameson wordt geïntroduceerd als jongen met problemen, hij loopt al tijden bij een therapeut doordat hij een stem in zijn hoofd hoort en krijgt medicijnen tegen slaapwandelen. Natuurlijk duurt het niet lang voordat we erachter komen dat hij niet gek wordt, maar dat Cara (Peyton List, As the World Turns) door middel van telepathie tegen hem praat en dat hij niet slaapwandelt naar het bed van zijn buren, maar ernaar teleporteert.
We krijgen natuurlijk, zoals het een serie over mensen met superkrachten betaamd, veel te maken met clichés deze eerste aflevering. Bijvoorbeeld dat Stephen zich eerst verzet tegen zijn krachten, niet geloofd dat zijn vader die hem, zijn moeder en zijn broertje op jonge leeftijd heeft verlaten stiekem eigenlijk een held is, dat Stephen specialer is dan de meeste Tomorrow People en de gewoonlijke slechterik binnen een grote organisatie die het superieure ras wil uitroeien. De serie is daarbij wel van vele markten thuis. Het heeft goede actiescènes, een goed verhaal, een kijkje binnen de familie van Stephen waarin je enorm meeleeft, onverwachte wendingen, liefde en nog een vleugje humor.
Natuurlijk zijn er ook wat minpuntjes op deze eerste aflevering aan te merken. Zo krijgt Stephen bijvoorbeeld ruzie met een jongen en duwt hem weg. Stephen vormt meteen zijn handen op zo’n manier alsof hij van plan is een krachtbol weg te schieten. Natuurlijk is het voor de meeste mensen niet de eerste reactie om je handen op die manier te vormen wanneer je iemand wegduwt. Ook vind ik de Engelse computerstem, à la Jarvis in Iron Man, teveel, want naar mijn idee voegt dat nog niet echt iets speciaals toe aan de serie. Maar dat is al snel iets waar ik overheen kijk omdat de rest wel goed is. Het verhaal is interessant doordat Stephen meer bijzonder blijkt te zijn dan de andere Tomorrow People. De familiebanden blijken anders in elkaar te zitten dan op het eerste gezicht lijkt en het is niet typisch een jongen die ontdekt dat hij krachten heeft en zich per direct aansluit bij de goede soort, hij exploreert namelijk ook de kant van de slechterik.
Zoals we al gewend zijn van de zender zijn de personages natuurlijk ook aantrekkelijk om naar te kijken en in een interview met de producer en Robbie Amell werd het gehalte shirtloosheid dan ook besproken. Ikzelf vond het nog behoorlijk meevallen deze eerste aflevering. Het viel mij niet expliciet op dat het shirt onnodig uit ging en stoorde de verhaallijn niet. Daarnaast ben ik bijzonder gecharmeerd van Luke Mitchell (Home and Away) die John Young speelt en ik denk vele meiden met mij. John Young is de vriend van Cara en samen introduceren zij Stephen aan de wereld van The Tomorrow People. Tevens vind ik Peyton List erg goed gecast voor een rol waarin zij gebruik maakt van telepathie. Zij heeft hier namelijk een erg mooie stem voor. Ook de slechterik, gespeeld door Mark Pellegrino, die wij al vaker een slechterik hebben zien spelen in series als Supernatural en Revolution, wordt goed neergezet. Al met al ben ik super enthousiast over deze serie en kan ik niet wachten tot de volgende aflevering!
Over de auteur, Jessica Dillema
![avatar Jessica Dillema](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/4352-avatar.jpg)
Jessica (1990) is een echte tv-serie verslaafde. Dankzij MijnSerie kan ze sinds 2012 haar liefde voor series en schrijven combineren door series te recenseren voor MijnSerie. Al snel raakte ze meer betrokken bij MijnSerie en is ze van 2012 tot en met 2017 ook als vrijwilliger achter de schermen van MijnSerie actief geweest als Content Manager. Wegens een drukke baan en het bijhouden van haar eigen persoonlijke blog heeft ze een stapje terug gedaan.
Meer recensies van Jessica Dillema
Reacties (2)