Leuk?
0
0
Bekijk stemmen
Veep - Seizoen 2
De comedyserie Veep draait rond Selina Mayer, de vicepresident van de Verenigde Staten. Deze hoofdrol wordt gespeeld door Julia Louis-Dreyfus, bekend geworden als Elaine uit de serie Seinfeld. Selina Mayer was senator in de staat Maryland en presidentskandidaat. Nu zit ze opgescheept met het ambt van tweede kapitein op het schip (‘Veep’) en voelt zich soms machteloos, ondergewaardeerd en ontevreden. De president van de Verenigde Staten (POTUS) is in alle afleveringen verbaal aanwezig, maar hij komt nooit in beeld. De vicepresident heeft een grote staf om zich heen en de politieke arena biedt genoeg uitdaging om de cast druk aan het werk te zien.
Het Amerikaanse betaaltelevisiekanaal HBO startte de serie in 2012 en in april 2014 ging het derde seizoen in première. Het tweede seizoen begint met de zogenaamde midterm verkiezingen, een belangrijke graadmeter voor het succes van de regering. Selina Mayer voert een enthousiaste campagne langs vele staten. Ondanks dat de verkiezingen niet erg succesvol zijn voor haar partij, lukt het Selina toch om haar terrein uit te breiden met portefeuille buitenlandse zaken. In dit seizoen krijgt ze daarom onder andere te maken met nieuwe ontwikkelingen als een crisis in Oezbekistan en een ongemakkelijk staatsbezoek in Helsinki. Andere kant van de medaille is dat ze moet samenwerken met een lastige oude bekende; strateeg en de ultieme liefhebber van statistieken Kent Davison (Gary Cole, The Good Wife). Hij wordt ook wel de Pol Pot van de taartdiagrammen genoemd, met steevast zijn advies om niets uit te voeren voordat alle gegevens in grafieken zijn gezet en geanalyseerd.
Net zoals in andere politieke comedyseries als The West Wing en Spin City hebben de makers een kleurrijke staf rond de hoofdpersoon verzameld. De norse secretaresse Sue Wilson, de neurotische communicatiespecialist Matt Walsh en zijn ambitieuze plaatsvervanger Dan Egan. Verder is er een jonge vrijgezelle stafchef die alles opzij zet voor haar werk, een persoonlijk assistent en Selina’s berekenende ex-man en hun jonge dochter. Het bonte gezelschap heeft maar één overeenkomst: stuk voor stuk brengen ze de vicepresident in lastige situaties. Haar dochter plaatst een politiek uiterst gevoelige boekbespreking, de communicatiespecialisten schrijven een beledigend lied en de secretaresse gebruikt de verkeerde woorden in een verhoor met een onderzoekscommissie.
Veep is een turbulente serie. Alle tien afleveringen van dit tweede seizoen spelen zich in sneltreinvaart af. De afleveringen beginnen zonder inleidende taferelen of rustige achtergrondverhalen, maar meteen middenin de ontwikkelingen. De hoeveelheid grappen is daardoor groot, veel scherpe dialogen en sarcastische opmerkingen gekoppeld aan komische situaties. Het taalgebruik is bij vlagen grof (het is dan ook een HBO-serie) en scheldwoorden, schunnige termen en beledigingen worden veelvuldig gebezigd.
De ontwikkeling van de verschillende personen blijft op de achtergrond. Er is geen ruimte voor een terugblik en er wordt zelden een conclusie getrokken. Wat ik jammer vind, is dat ik daardoor niet echt sympathie voor één of meer personages heb gekregen. De serie neemt zichzelf ook helemaal niet serieus, alle personen en situaties worden in het belachelijke getrokken. Daarom is het met de humor net als met de serie zelf: het is hard lachen of helemaal niet. Ontroering of een voorzichtige glimlach zal niet zo gauw bij de kijkers worden opgeroepen. Ik heb zeker bij een aantal afleveringen diverse keren hardop moeten lachen. Helaas is dat niet consequent zo geweest en is er ook een aantal afleveringen waarin ik de humor soms ver te zoeken vond of ongemakkelijk en vreemd vond.
De Nederlandse DVD uitgave bevat een groot aantal weggesneden en alternatieve scènes en audiocommentaren bij een viertal afleveringen. Die audiocommentaren zijn van de belangrijkste acteurs en van de maker van de serie Armando Iannucci en producenten Christopher Godsick en Tony Roche. Veep is zeker een originele serie, eentje die niet past in het rijtje standaardkomedieseries. Julia Louis-Dreyfus won voor haar hoofdrol voor het tweede jaar op rij een Emmy. Ik geef Veep een ruime voldoende, maar krijgt van mij niet de stempel van briljante comedyserie die er door sommige anderen wel wordt opgezet.
Het Amerikaanse betaaltelevisiekanaal HBO startte de serie in 2012 en in april 2014 ging het derde seizoen in première. Het tweede seizoen begint met de zogenaamde midterm verkiezingen, een belangrijke graadmeter voor het succes van de regering. Selina Mayer voert een enthousiaste campagne langs vele staten. Ondanks dat de verkiezingen niet erg succesvol zijn voor haar partij, lukt het Selina toch om haar terrein uit te breiden met portefeuille buitenlandse zaken. In dit seizoen krijgt ze daarom onder andere te maken met nieuwe ontwikkelingen als een crisis in Oezbekistan en een ongemakkelijk staatsbezoek in Helsinki. Andere kant van de medaille is dat ze moet samenwerken met een lastige oude bekende; strateeg en de ultieme liefhebber van statistieken Kent Davison (Gary Cole, The Good Wife). Hij wordt ook wel de Pol Pot van de taartdiagrammen genoemd, met steevast zijn advies om niets uit te voeren voordat alle gegevens in grafieken zijn gezet en geanalyseerd.
Net zoals in andere politieke comedyseries als The West Wing en Spin City hebben de makers een kleurrijke staf rond de hoofdpersoon verzameld. De norse secretaresse Sue Wilson, de neurotische communicatiespecialist Matt Walsh en zijn ambitieuze plaatsvervanger Dan Egan. Verder is er een jonge vrijgezelle stafchef die alles opzij zet voor haar werk, een persoonlijk assistent en Selina’s berekenende ex-man en hun jonge dochter. Het bonte gezelschap heeft maar één overeenkomst: stuk voor stuk brengen ze de vicepresident in lastige situaties. Haar dochter plaatst een politiek uiterst gevoelige boekbespreking, de communicatiespecialisten schrijven een beledigend lied en de secretaresse gebruikt de verkeerde woorden in een verhoor met een onderzoekscommissie.
Veep is een turbulente serie. Alle tien afleveringen van dit tweede seizoen spelen zich in sneltreinvaart af. De afleveringen beginnen zonder inleidende taferelen of rustige achtergrondverhalen, maar meteen middenin de ontwikkelingen. De hoeveelheid grappen is daardoor groot, veel scherpe dialogen en sarcastische opmerkingen gekoppeld aan komische situaties. Het taalgebruik is bij vlagen grof (het is dan ook een HBO-serie) en scheldwoorden, schunnige termen en beledigingen worden veelvuldig gebezigd.
De ontwikkeling van de verschillende personen blijft op de achtergrond. Er is geen ruimte voor een terugblik en er wordt zelden een conclusie getrokken. Wat ik jammer vind, is dat ik daardoor niet echt sympathie voor één of meer personages heb gekregen. De serie neemt zichzelf ook helemaal niet serieus, alle personen en situaties worden in het belachelijke getrokken. Daarom is het met de humor net als met de serie zelf: het is hard lachen of helemaal niet. Ontroering of een voorzichtige glimlach zal niet zo gauw bij de kijkers worden opgeroepen. Ik heb zeker bij een aantal afleveringen diverse keren hardop moeten lachen. Helaas is dat niet consequent zo geweest en is er ook een aantal afleveringen waarin ik de humor soms ver te zoeken vond of ongemakkelijk en vreemd vond.
De Nederlandse DVD uitgave bevat een groot aantal weggesneden en alternatieve scènes en audiocommentaren bij een viertal afleveringen. Die audiocommentaren zijn van de belangrijkste acteurs en van de maker van de serie Armando Iannucci en producenten Christopher Godsick en Tony Roche. Veep is zeker een originele serie, eentje die niet past in het rijtje standaardkomedieseries. Julia Louis-Dreyfus won voor haar hoofdrol voor het tweede jaar op rij een Emmy. Ik geef Veep een ruime voldoende, maar krijgt van mij niet de stempel van briljante comedyserie die er door sommige anderen wel wordt opgezet.
Over de auteur, Helgoned
![avatar Helgoned](https://cdn.myseries.tv/img/avatars/19295-avatar.jpg)
Een veertiger verslingerd aan goede televisieseries. Liefhebber van zowel klassieke als moderne series, van The Persuaders! en The Saint tot The Walking Dead, Person of Interest en The Americans. Voorheen schrijver voor het Britse cult TV magazine 'The Morning After' en sinds 2013 actief voor MijnSerie.
Meer recensies van Helgoned
Reacties (0)