We merken dat onze advertenties niet worden weergeven, waarschijnlijk omdat je AdBlock, Ghostery of andere software gebruikt. Dat vinden we jammer, hiermee ontneem je MijnSerie in essentie inkomsten die we hard nodig hebben. Help ons door MijnSerie te whitelisten of neem Premium!
Star Trek is een Amerikaanse sciencefictionserie van de zender NBC. De serie ging in première op 8 september 1966.
Het is de 23e eeuw. De aarde is samen met veel andere planeten lid van de Verenigde Federatie van Planeten. De serie volgt de avonturen van de bemanning van het ruimteschip de Enterprise. Dit schip onder bevel van kapitein James T. Kirk (William Shatner) en Mr. Spock (Leonard Nimoy) is op een vijf jaar durende missie om het heelal te verkennen. Elke aflevering begon met de woorden:
Space...the Final Frontier. These are the voyages of the starship Enterprise. Its five-year mission: to explore strange new worlds, to seek out new life and new civilizations, to boldly go where no man has gone before.
Als kijker van het eerste uur dacht ik van de pilot nog eens terug te kijken aangezien de originele serie 50 jaar na haar verschijnen op Netflix is gezet.
Je weet wel, nostalgie en zo, een gegeven dat me al eerder zuur opbrak met andere jeugdhelden.
Een idee dat ik achteraf gezien beter had gelaten want, eerlijk is eerlijk, eigenlijk was dit gewoon tenenkrommend slecht.
Doden die bewegen, hetzelfde trouwens met de "massieve" rotsblokken uit het decor, het houterige acteren van de hele cast (OK, het was voor hen ook de eerste keer, maar toch) en een finale met iets dat een gevecht moet voorstellen tussen Spock en het monster in de gedaante van Mrs. Carter maar dat eerder lijkt op een ridicuul dansje waarbij de acteurs duidelijk schrik hadden om contact met elkaar te maken of elkaar per ongeluk pijn te doen.
Als ik het 50 jaar later objectief bekijk is het me een raadsel hoe deze serie in godsnaam ooit populair is kunnen worden.
Natuurlijk was het destijds baanbrekend werk, en uiteraard had niemand eerder iets dergelijks op TV gezien; De verteller zegt het trouwens zelf : "To boldly go where no one has gone before", maar dat neemt niet weg dat het allemaal eigenlijk abominabel slecht werd uitgevoerd.
Natuurlijk had men toen niet de middelen die men nu heeft en waarschijnlijk hebben de makers tijdens het filmen van de pilot nooit gedacht dat er een vervolg zou komen, laat staan dat men 50 jaar later nog steeds dezelfde koe zou zitten melken.
Maar voor wie hem kent; Het lijkt allemaal een beetje op een film van Ed Wood, een regisseur uit de jaren 50 die wegens een minimaal budget, dat over het algemeen in zijn broekzak paste, al zijn films in één "take" opnam en die zich niet stoorde aan futiliteiten als bordkartonnen bomen die omvielen op de set terwijl hij zijn films draaide.
Ondanks het feit dat al zijn werken uitgroeiden tot ware cultfilms staat de man geboekstaafd als slechtste regisseur aller tijden.
Voor de echte filmliefhebber kan ik de film "Ed Wood" uit 1994 met onder andere Johnny Depp, Martin Landau en Sarah Jessica Parker trouwens van harte aanbevelen, maar dit even terzijde.
Als ik het vandaag de dag bekijk en ik moet een "eerlijke" score geven dan geef ik een 10 voor nostalgie en een 4 voor al de rest van deze allereerste aflevering.
Als klein jochie vond ik dit vaak te eng om te kijken. Vooral de aflevering "The Doomsday Machine" kon ik me nog goed herinneren. Doodeng vond ik die aflevering. Nu stelt deze serie natuurlijk helemaal niks meer voor, zeker qua special effects, maar destijds was het baanbrekend. Daar had het echter bij moeten blijven, want de tegenwoordige Star Trek series die gebaseerd zijn op dit (TOS) tijdperk vind ik helemaal niets. Voor mij zijn de TNG series nog de beste Star Trek series. Eén uitzondering wil ik maken voor Enterprise, wat wel een heel goed gemaakte pre-TOS serie was. Maar door Star Trek is mijn interesse in Science Fiction en alles wat met ruimte(vaart) te maken heeft wel gewekt. Uiteraard heeft ook de maanlanding hier aan bijgedragen, al heb ik die niet echt bewust meegemaakt als vierjarig jochie. Later vrat ik uiteraard ook alles van Star Wars.
Je weet wel, nostalgie en zo, een gegeven dat me al eerder zuur opbrak met andere jeugdhelden.
Een idee dat ik achteraf gezien beter had gelaten want, eerlijk is eerlijk, eigenlijk was dit gewoon tenenkrommend slecht.
Doden die bewegen, hetzelfde trouwens met de "massieve" rotsblokken uit het decor, het houterige acteren van de hele cast (OK, het was voor hen ook de eerste keer, maar toch) en een finale met iets dat een gevecht moet voorstellen tussen Spock en het monster in de gedaante van Mrs. Carter maar dat eerder lijkt op een ridicuul dansje waarbij de acteurs duidelijk schrik hadden om contact met elkaar te maken of elkaar per ongeluk pijn te doen.
Als ik het 50 jaar later objectief bekijk is het me een raadsel hoe deze serie in godsnaam ooit populair is kunnen worden.
Natuurlijk was het destijds baanbrekend werk, en uiteraard had niemand eerder iets dergelijks op TV gezien; De verteller zegt het trouwens zelf : "To boldly go where no one has gone before", maar dat neemt niet weg dat het allemaal eigenlijk abominabel slecht werd uitgevoerd.
Natuurlijk had men toen niet de middelen die men nu heeft en waarschijnlijk hebben de makers tijdens het filmen van de pilot nooit gedacht dat er een vervolg zou komen, laat staan dat men 50 jaar later nog steeds dezelfde koe zou zitten melken.
Maar voor wie hem kent; Het lijkt allemaal een beetje op een film van Ed Wood, een regisseur uit de jaren 50 die wegens een minimaal budget, dat over het algemeen in zijn broekzak paste, al zijn films in één "take" opnam en die zich niet stoorde aan futiliteiten als bordkartonnen bomen die omvielen op de set terwijl hij zijn films draaide.
Ondanks het feit dat al zijn werken uitgroeiden tot ware cultfilms staat de man geboekstaafd als slechtste regisseur aller tijden.
Voor de echte filmliefhebber kan ik de film "Ed Wood" uit 1994 met onder andere Johnny Depp, Martin Landau en Sarah Jessica Parker trouwens van harte aanbevelen, maar dit even terzijde.
Als ik het vandaag de dag bekijk en ik moet een "eerlijke" score geven dan geef ik een 10 voor nostalgie en een 4 voor al de rest van deze allereerste aflevering.